De Verdwaalde Verbeelding

Philip Mechanicus fotografeerde een serie reflecties op schilderijen. Op verzoek van M maakte Adriaan van Dis het beeldrijm.

[FOTO]

Opeens was daar het beeld van de vrouw met de visgraat op haar hoofd. In mijn eigen hoofd. Eerder gezien bij Picasso. In stevige zwarte, wat rafelige lijnen opgezet. De kop van een sterke, mooie vrouw en daar helemaal bovenop die graat. Rechtop, balancerend op zijn kant.

Tot dat moment had ik liever geen vreemde elementen op een foto die het van een gezicht moet hebben. Kon je aan de gang blijven. Gezicht met wijnfles, flamingo of fietswiel. Het eind komt nooit in zicht. Waarom wel opeens gezicht met visgraat?

Nog niet eens zo makkelijk. Wat was het oorspronkelijk voor vis? Eerst maar tarbot geprobeerd. Zelfs op mijn eigen hoofd viel diens graat daar als een schamel diadeempje omheen. Zeewolf bleef nauwelijks energieker overeind. Tot op een goede dag daar na de maaltijd het kleverige gebeente van een zeebaars op tafel lag. Dat herkende ik onmiddellijk: Pablo's graat zelf.

Voorzichtig droeg ik hem weg. Een reinigend bad, en klaar was hij om het adequate hoofd van Xandra Schutte te kronen. Met uitstekend resultaat.

Nieuwsgierigheid naar de bron bleef. Maar na een jaar had ik de visgraatvrouw van Picasso nog steeds niet gevonden. Vanzelfsprekend wel zijn goed geneusde blauwborstige dame die een 'vishoed' draagt waarin vork en mes en halve citroen zijn inbegrepen. De 'tong Picasso' van het Stedelijk. Tot vervelens toe dachten sommigen dat ik daar overheen had gekeken.

Zelfs de niets verhullende vismarkt van Barcelona bracht geen helderheid. Uit gewoonte bleef ik bladeren in de boeken waarop ik Picasso's naam aantrof. Steeds aarzelender. Gaandeweg moest ik mij realiseren dat ik het allang niet meer zo prettig zou vinden de betreffende graat in geurige drukinkt tegen te komen.

Hij was zijn eigen weg gegaan en bleef weg. Verdwaald in mijn verbeelding. Binnen welke doolhof hij een eigen splinternieuw slingerpad achterliet. Een tot dat moment niet bestaande route, die verrassende dichtbij- en vergezichten bood. Waartussen ik mijn verbeelding op haar beurt liet verdwalen.

Philip Mechanicus

[FOTO]

De kunst van het vliegeren

Jongen met je gebeeldhouwde ogen, je haar zit te goed voor de wind. En ook dat kind met die

hoed en die veer kiest het verkeerde weer. Waar is het geklapper op foto of linnen? Waaien

moet het, buiten en binnen. Gooi op in de lucht, trek tot-ie spant, laat hem duiken en dansen -

en hij vreet uit je hand. O, die lokkende zucht en dat blauw achter blauw, je wilt almaar hoger,

je denkt niet aan touw. Voeten strak op de aarde beklim je de wolken, krab je de hemel en

praat je met god. Dit etst zich voor altijd in je geheugen - jij en je vlieger staan stil - tussen

leven en prent vervalt het verschil.

[FOTO]

Haar

Ik heb haren van doden gezien op het strand van Inhambane, in de modder van Mozambique. Scalpen als trofees. En ik heb haren van joden gezien, bergen haar op foto's uit kampen. En

haren van mummies in musea. Ontluisterende haren. Moeders bewaren de eerste kinderkrullen om je voor altijd klein te houden. Vaders vallen uit. Als jongen heb ik de haren van Shelley achter glas gekust, in Rome bij de Spaanse trappen, toen de suppoost niet keek. Haren getuigen.

Dons mummelt. Kaal kankert. Schaamhaar bekent kleur.

En jij laat je haar tot je billen groeien.

[FOTO]

Onder vier ogen

Met wie heb ik de eer?

Ken je je spiegelbeeld niet meer? Ik kom me vrij kopen.

Je bent me niets schuldig. Je kunt gaan en staan waar je wilt.

Dat zeg jij, van kindsbeen zit ik aan je vast.

Zal ik het licht aandoen?

Dat is moord.

In het donker ben je zonder mij, vrij.

Zullen we ruilen?

[FOTO]

B-Diploma

De badmuts spiegelt op de borst

en er is nog geen water in zicht.

Je ziet meer zonder oren.

[FOTO]

Kook en geniet

Levend zijn ze het lekkerst, als ze nog lillen in de schedel. Klem de kop tussen je knieën en lepel uit. Stuipen maken ze malser. En anders gepocheerd: leg ze minstens twee uur in koud water en ververs het af en toe. Verwijder het vlies en het gestolde bloed, spoel goed na. Kook een grote pan water met citroensap, laurierblad, tijm, gesnipperde ui, zout, peterselie. Laat ze er een kwartier in wellen. Serveer op een warme schaal en maak een saus met de fijngehakte tuinkruiden, voeg extra citroensap en olijfolie toe, peper en zout, worcestersaus en twee eetlepels mosterd. Bewaar kliekjes in het pocheervocht.

[FOTO]

Handeling

Hij is met de handen geboren. Machtig zijn ze en sprekend.

De hand die neemt, de hand die geeft. De een hoort de ander,

wast de ander, soms knijpen ze elkaar om te geloven

wat ze voelen. Als vuisten

strijdbaar of geheimzinnig. Verstopt in het donker

weet de een niet wat de ander uitspookt.

Uit de mouwen maken ze alles klaar,

in het haar, kwetsbaar.

[FOTO]

Ichtus

Je kent de diepten en de hoogste pieken,

wendbare alpinist,

moet dus bereisd zijn, zoveel meegemaakt:

slapend onder bruggen, in een film van olie -

slecht zicht. In zware modderpoelen opgetild,

door de golven vechten tegen golven,

onder brillen van ijs, in tropische regens,

stil en uitdagend springend langs de boorden.

Overvloedig ovulerende pik

thuis in doopwater

glibberaar tussen hemel en hel

vertel op.

Fotoreportage