Dr. John geeft kort, kaal en karig concert

Al is het aan zijn imposante verschijning niet direct af te lezen, Dr.John is een man van detail. Zo draagt hij inmiddels al lang niet meer de bonte uitdossing van de voodoo-dokter, waarmee hij eind jaren zestig bekend werd. Toch is nog altijd wel ergens een verwijzing naar zijn verleden te zien. Onder het bruine pak dat hij gisteravond in Paradiso aan had verscholen zich met doodskoppen versierde zwarte sokken. De doctors geliefde Afrikaanse magie is nooit ver weg.

Toch wist hij die magie gisteravond niet in zijn muziek te brengen. Al heeft Dr.John onlangs een cd uitgebracht met uitsluitend nummers van Duke Ellington, hij koos bij zijn concert niet voor die elegante swing. Dr.John en zijn bandleden verlieten zich dit keer ook niet op de zompige moerasblues die bij eerdere optredens zo mooi werd uitgewerkt in een scherpe, funky stijl.

Dr.John had deze keer maar een kleine band bij zich van bas, drum en gitaar. Hij zelf zat achter de piano en kwam er niet vandaan om een gitaar om te hangen, hoogstens voor wat charmante danspassen. Ook door de kleine bezetting klonk de muziek kaal. Nergens ontstond de lome verfijning die wel op zijn platen te horen is. Zo werd van de indrukwekkende cd Anotha Zone, die hij in 1998 maakte met jonge Engelse muzikanten, gisteren niets gespeeld.

Het uitverkochte Paradiso kreeg een karig concert van ruim een uur, met klassiekers als Right Time, Wrong Place en Ellingtons On The Wrong Side of the Railroad Tracks, maar heel weinig inspiratie. Al speelt Dr.John nog altijd prachtig piano. Lui en doeltreffend, als een alligator die zijn prooi grijpt.

Concert: Dr.John. Gehoord: 2/3 in Paradiso, Amsterdam.