In de ban van de sigaar

De sigaar is terug. Opper voorzichtig dat hij nooit echt is weggeweest en de tabaksbranche stort knipsels over je uit en tijdschriften met Madonna, Demi Moore en Sharon Stone op de omslag, vrolijk zuigend aan een Cohiba Robusto. Niks Freud, maar gewoon te lang uitgestelde waardering voor ,,het unieke mengsel van zon, aarde en vakmanschap'' dat in een Cubaanse sigaar met de hand ineen is gerold.

Hollywood en hip New York zijn al een tijdje aan de sigaar, zij het dat de havana's wegens het embargo tegen Fidel Castro al decennia uit diens buurlanden komen. President Clinton is ook een liefhebber, bij speciale gelegenheden, maar steekt ze politiek correct niet aan, laat staan dat hij zou inhaleren.

Intussen zijn ook de Britse eilanden om, als we Habanos mogen geloven, het agentschap dat de sigaar in het Verenigd Koninkrijk plugt met glossy bladen, `nieuwsbrieven' en `rokersgidsen'. Zeker, bankiers hielden vroeger óók al van een knak, maar die rookten ze met de duimen achter de rode bretels gehaakt liefst op achter het spiegelglas van de City. Inmiddels ligt de sigaar zogezegd op straat.

Zo signaleert het jongste nummer van Cigar World de opening van een nieuwe reeks sigarenbars in Londen, waar de vermoeide liefhebber tussen leer en gewreven hout op verhaal kan komen met een glas, een kopje espresso en een rokertje naar keuze. Er staan verslagen in van `sigarendiners' waar een verrassend aantal vrouwen aanzit, tips voor welke whisky bij welke sigaar hoort en zelfs een vraaggesprek met drie Londense taxichauffeurs voor wie ,,een dag zonder Montecristo niet compleet'' is.

,,Roken wordt sociaal steeds minder acceptabel'', zegt Paul Warner, manager van de sigarenbar House of Cigars in Noordwest-Londen, die de bedaagde uitstraling van zijn driedelig grijs relativeert met een Elvis Costello-bril. ,,Maar terwijl de sigaret op zijn retour is, raakt de sigaar in de mode. Een goede sigaar staat op één lijn met het plezier in goede wijn en een goede tafel.''

In Warners deze maand geopende sigarenbar wordt geen roker aan een achteraftafeltje bij de wc's geparkeerd. Er ís niet eens plek voor niet-rokers, of het moest de glazen kamer zijn die het achterste deel van zijn winkel in beslag neemt en waarin de 45 meest courante havana's worden bewaard (en een paar doosjes Agio uit Tilburg). Vanuit de fauteuils en de diepe canapés in zijn zaak kan men door de blauwe, golvende nevel een blik werpen op het financiële tv-kanaal Bloomberg, een Internet-scherm of in de nieuwste GQ, waar een niet zeer winters geklede Eva Herzigova ,,Hello, boys'' zegt.

Twee jonge mannen in hemdsmouwen nemen bij een kop espresso de beurs door. Elk heeft achteloos een torpedovormige `No. 2' van H. Upmann tussen de kronen gestoken, maar het zijn toch beginners zie je: ze hebben het bandje erom laten zitten.

Geen fraaiere illustratie ook voor de `nieuwe populariteit' dan de eerste exclusief aan sigaren gewijde veiling, op 9 maart bij veilinghuis Christie's in Londen. Onder de hamer komen vijfhonderd stukken: sigaren en zogeheten humidors, bewaarkisten of -kasten voor sigaren die temperatuur en vochtigheid van een Cubaanse namiddag imiteren. Hoogtepunten van de veiling vormen 210 dozen sigaren die een `verzamelaar' halverwege de jaren tachtig kocht en die, meent Patricia Clark van Christie's, nu ,,hun optimale rijpheid hebben bereikt''. Verder veilt het huis onder meer een doos met 25 zeldzame Roman-Allons Gigantes uit 1975, waarvoor een opbrengst van zeker duizend pond (140 gulden de sigaar) wordt verwacht, een reeks Cubatabaco `1492' humidors met 50 sigaren die elk 9.000 pond of meer kunnen opbrengen en een paar kistjes Dom Perignon: niet de champagne, maar rookgenot van Davidoff. Of een merkwaardige belegging die alleen valt te verzilveren door hem in rook te laten opgaan.

,,Alles met mate'', zegt Paul Warner (28) van House of Cigars, terwijl hij zorgvuldig een Montecristo `A' openknipt, de sigaar die het handelsmerk werd van Winston Churchill en die is er 91 mee geworden. ,,Roken is ongezond'', erkent Warner volmondig. ,,Maar een sigaar is een natuurproduct en heeft niets te maken met het wegpaffen van een sigaretje vol chemicaliën. Dat doe je meer voor de hit van de nicotine. Dit is alleen relaxen en genieten.''

In het land met een stijgend aantal tienerrokers en het hoogste aantal rokende vrouwen van Europa blijft het niettemin gevaarlijk terrein om roken – van wat dan ook – om commerciële redenen als een glorieuze ervaring voor te stellen. Christie's lijkt zich daar goed van bewust te zijn. Eén topstuk van de veiling is namelijk een collectie sigaren van de kale filmacteur Yul The King and I Brunner. Ze zijn van vóór het Cubaanse embargo en dragen een etiket met de naam van de acteur die bekend stond om ,,zijn grote liefde voor sigaren en wijnen'' en die op 10 oktober 1985 is overleden. Waaráán zegt Christie's niet. Toch maar even opgezocht. Jawel: longkanker. Sterker nog, na zijn dood liet Brunner bekendmaken dat hij jonge mensen opriep vooral niet aan de sigaar te beginnen.

House of Cigars, 32 Rosslyn Hill, Hampstead, Londen NW3, 0044(0)20 7431 7555

The Churchill Bar and Cigar Divan, in het Churchill Inter-Continental Hotel, Portman Square, Londen W1, 0044(0)20 7486 5800

Veiling Vintage Cigars, 9 maart om 11u en 15u bij Christie's, 8 King Street, St. James's, Londen SW1, 0044(0)20 7839 7026 & www.christies.com