Conflict over IMF-topman escaleert

Tussen Washington en Berlijn is een machtsstrijd ontbrand over het voorzitterschap van het Internationale Monetaire Fonds (IMF). Nadat Bill Clinton de bondskanselier had laten weten de Duitse kandidaat Caio Koch-Weser niet te accepteren, zei Gerhard Schröder gisteren aan het voorstel vast te houden.

,,Ik hoop, dat de Verenigde Staten alsnog van mening veranderen gezien het feit, dat de heer Koch-Weser de kandidaat van alle Europeanen is'', zei Schröder. Hij noemde de reactie van Washington ,,betreurenswaardig''.

De harde Amerikaanse afwijzing heeft in Berlijn voor grote irritatie gezorgd. Minister van Financiën Hans Eichel (SPD) reageerde geërgerd en wierp de VS voor de voeten de Derde Wereld op unfaire wijze tegen Koch-Weser te hebben gemobiliseerd. ,,Dat is geen eerlijke opstelling''. Koch-Weser geldt als staatssecretaris op zijn ministerie als bijzonder competent. Eichel zei dat Duitsland wereldwijd om stemmen ,,zal vechten''. Men mag zich niet ,,door de buitenwacht laten voorschrijven, wie de Europese kandidaat is'', aldus Eichel.

Ook Karsten Voigt, coördinator van de Duits-Amerikaanse betrekkingen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn, sprak van een ,,onvriendelijke daad, niet alleen tegenover Duitsland maar tegenover heel Europa''.

Koch-Weser werd maandag in Brussel voorgesteld als de Europese kandidaat voor het IMF-voorzitterschap.

Clintons afwijzing is niet alleen voor Koch-Weser een klap in het gezicht. Het is vooral voor Schröder een pijnlijke diplomatieke oorvijg. De kanselier is al weken druk doende in Europa te werven voor Koch-Weser.

De Duitse kandidaat was van meet af aan niet alleen omstreden in Amerika, maar ook in Parijs en Londen. Koch-Weser, die jarenlang bij de Wereldbank heeft gewerkt, geniet in Amerika de reputatie van een `ontwikkelingswerker' en een `herverdeler'. Als voorzitter van het IMF zou hij kunnen terugvallen in die rol en zich als steunverlener van alle landen in nood kunnen opwerpen. Het IMF is al eerder een lakse houding verweten tegenover probleemlanden. Radikale liberalen in Amerika willen het fonds derhalve het liefste helemaal afschaffen.

Noch de machtige Amerikaanse banken, noch de Amerikaanse minister van Financiën Lawrence Summers voelen daarom iets voor de benoeming van Koch-Weser als opvolger van de Fransman Michel Camdessus.

Ook grote Amerikaanse kranten zoals de Wall Street Journal en International Herald Tribune voerden openlijk campagne tegen Koch-Weser. ('Waarvoor staat u, mijnheer Koch-Weser?' en 'Het Is tijd om bezwaar aan te tekenen tegen de IMF-kandidaat'). Koch-Weser zou te weinig verstand hebben van de internationale kapitaalmarkten, van preventieve maatregelen om financiële crisis te vermijden en te zacht zijn tegenover probleemlanden als Rusland.

Parijs en Londen waren eveneens geïrriteerd door de assertieve wijze waarop Schröder Koch-Weser presenteerde. Daardoor kregen andere Europese landen niet de kans met eigen kandidaten voor de opvolging van de Fransman Michel Camdessus op de proppen te komen.

Commentatoren menen daarom dat de Duitse regering zich heeft geblameerd doordat ze de zware weerstand tegen Koch-Weser heeft onderschat.