Weemoed met een glimlach

De vrolijkste grafsteen van Nederland is die van Annie M.G. Schmidt op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied, schrijft Joke Linders in haar pas verschenen boek Doe nooit wat je moeder zegt – en dat klopt. De steentjes in de omlijsting zijn bont gekleurd en de letters van haar naam maken een onordelijk rondedansje op de zwarte achtergrond. Wie langs de laantjes loopt, bedrukt door de grijze zerken van de dood, ziet op een hoekje tussen de bosschages opeens dat er ook nog leven onder de zon is. Ook onder deze zerk ligt een overledene, maar het is toch alsof die iets minder dood is dan de anderen.

Annie Schmidt overleed op 21 mei 1995, in de nacht na haar vierentachtigste verjaardag. Onverminderd blijft haar werk echter de aandacht trekken. Joke Linders publiceerde een – helaas nogal humorloos – proefschrift over Schmidts schrijverschap, uitgeverij Nijgh & Van Ditmar bracht met succes een koffertje op de markt vol boeken en cd's over de tv-serie Ja Zuster, nee Zuster, het RO Theater maakte naar deze reeks een charmante (en vrijwel overal uitverkochte) familievoorstelling die nog tot maart op tournee is, en de AVRO luidt morgen het jaar 2000 in met een Annie M.G. Schmidt-dag op Nederland 1, die 's middags al begint met een promotieprogrammaatje over de productie van de film Abeltje. Onmiddellijk daarna slaat de VARA op Nederland 3 terug met de herhaling van een compilatie van oorspronkelijke beelden uit Ja Zuster, nee Zuster.

Nieuw en oud worden afgewisseld in dit totaalprogramma, dat nog de sporen draagt van AVRO's vorige cultuur- en amusementschef Kees van Twist. Onder zijn verantwoordelijkheid kwam immers in 1991 het gemengd ontvangen project Een nieuwe Jas voor Annie tot stand, waarin nieuwe versies van haar populairste liedjes werden gezongen. Daarmee opent het avondprogramma. En als bestuurslid van de stichting `Kinderen van Annie M.G. Schmidt' was Van Twist mede betrokken bij het verlenen van toestemming aan de verfilming van Abeltje, waarvan nu ook een zevendelige tv-serie is gemaakt die daarna begint.

Een tv-registratie van de musical Heerlijk duurt het langst, met Jenny Arean, fungeert na het journaal als hoofdprogramma. Daarop volgt een bewonderende documentaire over Harry Bannink, die deze zomer werd gemaakt ter gelegenheid van een cd waarop Bannink zelf met een rustiek geluid de mooiste liedjes zingt die hij met Annie Schmidt schreef. Niet alleen Henny Vrienten, producer van de cd, komt aan het woord, maar ook Willem Wilmink, Friso Wiegersma, Loes Luca, Willem Nijholt en Joost Prinsen. Ze spreken over Bannink in de tegenwoordige tijd – zijn recente overlijden kwam zeer onverwacht.

De avond wordt besloten met een herhaling van het bezienswaardige interview dat Ischa Meijer in 1992 voor de AVRO met Annie Schmidt maakte. In het boek van Joke Linders is te lezen hoe ze in 1971 met een ingezonden stuk in de Haagse Post reageerde op één van diens meesmuilende toneelrecensies: ,,Ischa Meijer is geen toneelcriticus. Hij is een geval. Dat is dieptreurig.'' In elk geval konden ze het 21 jaar na dato aanzienlijk beter met elkaar vinden; pesterig en plagend gaat hij haar te lijf, met openhartig resultaat.

Op een mooie dag, het zal een jaar voor haar dood zijn geweest, belde Annie M.G. Schmidt met Harry Bannink. Ze vroeg hem de muziek voor haar begrafenis te componeren. Bannink moest even nadenken, vertelt hij in de aan hem gewijde documentaire. ,,Heb je er haast bij?'' vroeg hij toen. De herinnering aan dat gesprek maakte hem weemoedig, zo te zien, maar wel met een glimlach.

Annie M.G. Schmidt-dag, zaterdag, Ned.1, 16.30-17.00u. en 18.06-0.05u.