Echte aardappelvulkaan

Al jaren ben ik van plan om een aardappelvulkaan te maken. Er is alleen nog niets van gekomen. Terwijl het toch zo eenvoudig is. En het zo interessant klinkt wanneer je achteloos kunt zeggen: 'Kom je morgen aardappelvulkaan bij ons eten?'

Zou het nog lukken voor het begin van de volgende eeuw?

Waarom niet? Je hebt er eigenlijk alleen maar aardappelen, boter, melk, geraspte kaas en een ei voor nodig. En paprikapoeder. Maar dat kun je misschien wel bij de buren lenen. Beloof je ze dan meteen een stuk aardappelvulkaan.

Aan het werk.

Eerst een stevige aardappelpuree maken. Van aardappelen, melk en boter, en peper en zout. Daarvan vorm je, in een vuurvaste schotel, een mooie puntige berg. In een kom vermeng je met elkaar vijftig gram geraspte kaas, twee eidooiers en een kwart theelepel paprikapoeder. Helemaal boven in de berg maak je een gat, zo groot als een ei en daar giet je het ei/kaasmengsel in. Daarboven op nog wat broodkruimels.

Half kopje gesmolten boter over de berg gieten en in de hete oven zetten tot de berg hier en daar een beetje bruin begint te worden.

Echter kan het niet.

Precies één seconde na twaalf uur neem je de eerste hap van je aardappelvulkaan. Ik geloof vast dat je het dan je hele leven blijft herinneren. Zelfs als je meer dan tachtig jaar oud bent en iedereen alweer druk bezig is met de 22ste eeuw, weet je het nog: `Het eerste wat ik at in de 21ste eeuw was een hap lekkere aardappelvulkaan!'