In `Roodhapje' is de jager een verleider

,,Later, als ik groot ben /-/ ga ik met mijn pappa trouwen/ mamma zullen we maar houden/ die kan voor ons zorgen,'' zingt een klein meisje met een gebreide rode wollen muts. De bandjes snoeren haar bijna de keel dicht. Het Nijmeegse gezelschap Teneeter speelt Roodhapje, een toneelbewerking van het sprookje Roodkapje, gemaakt door Imme Dros. Net als eerder voor de voorstelling Repelsteel heeft Dros flink zitten wroeten in het sprookje tot de essentie bovenkwam. Voor haar gaat Roodkapje over de fasen in een vrouwenleven, van kind tot grootmoeder. Kleine meisjes mogen niet luisteren naar lispelende verleiders in het bos, dat kan ze de kop kosten.

Dros gaf het sprookje nog een fikse draai. Het is niet de wolf die verleidt, maar de jager. In een moeite door vleit hij de drie generaties vrouwen. De wolf is een romantische, eenzame ziel die droomt van het Noorden. Mooie teksten zijn het, die Dros schreef, maar ze komen nauwelijks tot hun recht. Niet alleen is een groot deel onverstaanbaar, drie op zich veelzijdige musici overstemmen alles, ook worden de woorden nergens meeslepend. Roodhapje blijft steken in een potsierlijke karikatuur. De moeder met haar grote blonde pruik, de jager die zijn geweer verleidelijk vanuit de heup tracht te richten, Roodkapje die verontwaardigde bekjes trekt (`wat vervelend nou!'), ze kermen wat af, maar komen niet tot leven. En de uit Vlaanderen afkomstige wolf is het onverstaanbaarst van iedereen.

Regisseuse Anny van Hoof geeft haar acteurs stuk voor stuk breeduit de ruimte voor hun exposé. De ijdele jammerklachten van de vrouwen, die nauwelijks aan een publiek van zesjarigen besteed lijken, blijven geheel op zichzelf staan. Het ene handgebaartje volgt op het andere. Het conflict wordt nergens spannend. Alleen Maureen Tauwnaar als de grootmoeder, die een veel krachtiger zangstem heeft dan de overige acteurs, weet iets over te brengen van wat haar bezielt.

Het enige aan deze voorstelling dat echt geslaagd is, is het decor van Jan van Hoof. Dikke blauwe stammen wekken de suggestie van een eeuwenoud naaldwoud. Als de stammen gedraaid worden, blijken ze de woonvertrekken van de personages te bevatten, zoals het rose boudoir van oma. Een golvende zilveren lap vormt een peilloos diep meer.

Maar aan Roodhapje is verder niets mysterieus. De magie van het sprookje is vernietigd.

Jeugdtheater: Roodhapje, door Teneeter. Tekst: Imme Dros. Regie: Anny van Hoof. Spel: Bram Coopmans, Trudi Klever, Maureen Tauwnaar e.a. Vanaf 6 jaar. Gezien: 28/12, De Krakeling, Amsterdam. Tournee t/m 13/2. Inl. (024) 360 05 88.