We zijn klaar voor Y2K-klap

Denk u eens in: Nieuwjaar 2000 ligt nog slechts seconden vóór ons. Vliegtuigen staan massaal aan de grond. Treinen en metro's rijden niet. Honderdduizenden computers bij bedrijven en universiteiten zijn uitgeschakeld.

Een aantal havens ligt stil. Bestuurderen, politie- en brandweerofficieren hebben zich verschanst op hun noodcommandoposten. Eén land houdt bijna 200.000 man politie en leger in paraatheid. Amerikaanse en Russische militairen in speciale gezamenlijke observatiecentra houden de wederzijdse kernraketten in het oog.

Het lijkt misschien overdreven, maar het is van A tot Z doordacht. Noem het een mondiaal moment van waakzaamheid, niet alleen uit voorzorg tegen potentiële problemen maar zeker ook met het oog op angst onder het publiek. Daarom zal van het Amerikaanse Amtrak tot de Franse en Duitse nationale spoorwegen de treinenloop zo'n 20 minuten worden stilgelegd, van even voor tot even na middernacht. Japan houdt politie en militairen paraat, enzovoort.

Zo iets is nog nooit eerder vertoond. De totale uitgaven aan het millenniumprobleem zullen, volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken in Washington en de Society for Information Management, wellicht de biljoen dollar (duizend miljard) overstijgen. Dat is het grootste bedrag dat ooit aan één gebeurtenis is uitgegeven. Tel de totale kosten van de Duitse hereniging, de Golfoorlog, de NAVO-bombardementscampagne tegen Servië, de mondiale schade van El Nino, de IMF-steun aan Rusland en de twee kostbaarste natuurrampen uit de Amerikaanse geschiedenis bij elkaar op, dan nog komt u niet aan de raming voor `Y2K'. Geen geringe prijs voor het ontbreken van de twee extra cijfers waarmee onze computers het jaar 00 hadden kunnen lezen als 2000 in plaats van 1900.

Een groot deel van het lopende jaar is besteed aan het delibereren over potentiële kettingreacties van mogelijke rampen zoals economische stagnatie of neerstortende vliegtuigen vol passagiers.

Maar één ding staat vast: de datums die `voorschokken' van de grote klap hadden moeten ontketenen, zijn zonder enig probleem voorbijgegaan. Onderzoek, vervangingsonderhoud, en tests zijn uitgevoerd op grotere schaal dan ooit tevoren, vooral in de Verenigde Staten. Het land is zo goed voorbereid als maar mogelijk is op wat wel eens een futiliteit zou kunnen blijken.

Waarover welingelichte Amerikanen, afgezien van hen die geloven in samenzweringen of de apocalyps, zich wellicht nog de meeste zorgen maken is de vraag hoe andere landen het uur U zullen doorstaan. Europa, met de mogelijke uitzondering van Italië en enkele voormalige oostbloklanden, geldt als goed voorbereid. Azië al minder.

Op het westelijk halfrond zou Venezuela met zijn instabiele stroomnet een zwakke plek kunnen zijn. Een potentiële golfbeweging van problemen elders zouden de Verenigde Staten kunnen betrekken in een internationale stagnatie van handel en verkeer, om nog te zwijgen van mogelijke verzoeken om assistentie uit landen die door de `millennium bug' zijn geveld.

Dus al zit men elders in de wereld wellicht in angst en beven, Amerikanen kunnen de gebeurtenissen met een redelijk gerust hart aanzien en afwachten.

(Commentaar in de Los Angeles Times van 20 december 1999)