MEDIASPEKTAKEL IN 1999

,,We wanted to make a scary movie'', verklaarden Eduardo Sanchez en Dan Myrick in mei van dit jaar op het filmfestival in Cannes. Of dát gelukt is valt te betwisten. Níet aanvechtbaar is dat de low budget horrorfilm The Blair Witch Project één van de grootste internationale mediahypes van het afgelopen jaar is geworden.

The Blair Witch Project is het filmisch dagboek van drie filmstudenten die een documentaire maken over de heks van Blair die in de bossen van Maryland zou huizen. Deze `heks' zou om de vijftig jaar mensen aanzetten om kinderen te vermoorden. De film begint met de aankondiging dat de filmers vermist worden en dat het enige dat van hen is teruggevonden, hun filmmateriaal is, dat de kijker nu gaat zien. Wat volgt zijn schokkerige, donkere, beelden vanuit een bos alsmede veel gekrijs van de uiterst irritante vrouwelijke hoofdpersoon. Uiteindelijk stopt de film abrubt, na een doffe klap in een zeer vervallen huis midden in het bos. Dat was het.

,,Het engste aan deze film is het budget waarmee hij gemaakt is'', schamperde men bij de voorvertoning voor distributeurs. De film had een schamele 35.000 dollar gekost. Er was maar één koper voor. De sceptici zullen zich bijna een jaar later voor hun kop slaan. De film heeft inmiddels meer dan 140 miljoen dollar opgebracht na een uiterst zorgvuldig gepland marketingoffensief. De zegetocht begon nadat de eerste toeschouwers krijsend van angst uit de bioscoop kwamen, in de stellige overtuiging dat wat zij gezien hadden echt was gebeurd. Pas later werd bekend gemaakt dat alles aan de film nep was. Inclusief de website die al een jaar voor de première de lucht in was gegaan, inclusief de `documentaire' The Curse of the Blair Witch die een week voor de filmpremière was vertoond met `achtergronden' over de drie `vermiste' filmmakers. Er bestond helemaal geen legende van de Blair Witch, er werden helemaal geen filmmakers vermist. Maar toen was de mythe al geboren.

De gemiddelde bezoeker die de film zeven maanden na release nog eens bekijkt en over alle voorkennis beschikt, sleept zich na anderhalf uur gapend naar de uitgang. Hij is bijna jaloers op de bezoekers van het eerste uur die nog onvoorbereid konden griezelen. Maar hij moest tóch even kijken, om de hype met eigen ogen te zien.