Wachtlijsten

Met enige verbazing las ik het artikel `Een strategisch instrument' van Quirien van Koolwijk (NRC Handelsblad, 9 december). Blijkbaar in een poging de politiek niet verantwoordelijk te maken voor haar desastreuze beleid komt Van Koolwijk nu met de toch wel wat merkwaardige conclusie dat onder meer de specialisten en de patiënten verantwoordelijk zijn voor de wachtlijsten. ,,En als de artsen al niet enig uitstel willen, zijn het vaak de patiënten zelf die liever nog enige tijd wachten omdat een ingreep de volgende maand `even niet uitkomt'.''

In het kader van de wachtlijstenproblematiek werd in het Atrium medisch centrum (Heerlen, Brunssum en Kerkrade) recentelijk een prospectief onderzoek verricht naar geannuleerde operaties. In de maand september van dit jaar konden van een totaal van 1948 geplande operaties 39 (twee procent) geen doorgang vinden. Bij slechts acht patiënten (0,4 procent) bleek de oorzaak gelegen in de ziekenhuisorganisatie, waarbij in drie gevallen de operatie niet kon doorgaan omdat dit binnen het OK-programma niet meer haalbaar was. Bij zeventien patiënten was de operatie niet wenselijk vanwege de medische toestand van de patiënt. Zeven patiënten waren ziek geworden, twee patiënten hadden hartklachten gekregen en drie patiënten werden op medische gronden alsnog voor een operatie afgekeurd. Bij één patiënt bleek een operatie niet meer noodzakelijk, een andere patiënt hoefde niet meer geopereerd te worden, omdat deze inmiddels met succes was bestraald. Eén operatie ging niet door omdat de patiënt zijn Sintrom, een antistollingsmiddel, was blijven doorslikkenen, één patiënt was overleden. Slechts bij één patiënt werd de operatie geannuleerd, omdat deze patiënt geen klachten meer bezat.

In slechts vier gevallen was de oorzaak van sociale aard: één patiënt bleek zich te hebben verslapen, twee konden niet komen vanwege familieomstandigheden en één patiënt kon niet komen omdat zijn huis was afgebrand. Dat leek ons een geldige reden. Als restgroep waren er nog tien operaties die geen doorgang konden vinden, omdat vijf keer de patiënt niet kwam opdagen. De oorzaak van de resterende vijf gevallen bleek onbekend. Uit dit interne onderzoek werd de conclusie getrokken dat in het Atrium medisch centrum in de toekomst scherp naar deze twee laatste redenen gekeken gaat worden, omdat hier mogelijk winst valt te behalen voor het verkleinen van de wachtlijsten voor operaties.

De huidige gang van zaken binnen het Atrium medisch centrum, schetst een geheel ander beeld van hoe de ziekenhuisorganisatie, de specialisten, als ook de patiënten met een geplande operatie omgaan dan het artikel van Van Koolwijk ons wil doen geloven. Waar hij het niet over heeft, is bijvoorbeeld het nu al schrijnende tekort aan huisartsen, het sluiten van OK's en intensive care afdelingen, omdat er eenvoudigweg geen personeel meer voor te krijgen is. Of wat te denken van het `burn-out syndroom' dat onder huisartsen en medisch specialisten toeslaat.