Internationaal Danstheater roept vakantiesfeer op

Het Internationaal Danstheater roept met het programma Winterdansen onherroepelijk herinneringen op aan zwoele zomers wanneer we als toerist neerstrijken op de Balkan. In Hongarije, Tsjechië of het voormalig Joegoslavië word je op dorpspleinen getrakteerd op volksdans in lokale klederdracht waarbij de violen een tegelijk vrolijke en melancholieke sfeer oproepen. Je vraagt je altijd af hoe geloofwaardig al die folklore is in tijden van mondialisering. In Nederland bestaat de klompendans immers ook nog slechts voor buitenlandse toeristen.

In die zin verzamelt het Internationaal Danstheater schatten uit de volksdanscultuur en conserveert ze als een museum. Aan de authenticiteit hecht het Amsterdamse gezelschap (27 dansers, 7 musici) grote waarde al worden aanpassingen gedaan in de theatrale vormgeving. In `Dansen van de Siebenburger Sachsen', een wijnoogstdans uit het vaderland van Dracula, Transsylvanië, sloven de heren zich uit door zittend op houten banken heen en weer te springen met die banken. De dames sloven zich op hun beurt uit door met glazen wijn op het hoofd rond te schuifelen, zonder knoeien uiteraard. De choreografie van balletmeester Thérese Laurant bevat elementen uit de moderne Westerse dans, zoals de verschuivende ruimtelijke patronen die er van oorsprong ongetwijfeld niet in die mate in hebben gezeten. Een deel van de spontaniteit die deel zal hebben uitgemaakt van het feestritueel gaat daardoor verloren, maar voor het theater zijn die aanpassingen nodig.

Het familieprogramma Winterdansen geeft een overzicht van de dansfeesten die traditioneel in de winter werden gevierd. Sommige daarvan zijn uitbundig (`Novorochi' uit Slowakije dat veel ouderwets hakken-tenen-werk bevat), andere religieus ingetogen (`Zang en dans van de Chadissim'). De zeven muzikanten verzorgen de intermezzo's wanneer de dansers zich omkleden in een volgend kleurrijk kostuum. De sfeer wisselt per dans en landstreek en die wordt weergaloos vertolkt door de muzikanten die makkelijk van achtergrondorkestje tot `concertmeesters' uitgroeien. Gezongen wordt er ook, door de dansers, niet altijd even zuiver maar wel authentiek. Er is dus genoeg afwisseling om iets van je gading te vinden. Tegelijkertijd is dat ook het minpunt van Winterdansen: het is braaf en weinig verrassend. Geen kunst met een grote K, maar amusement met een grote A. Maar dat is natuurlijk ook wat veel mensen willen op vakantie: lekker lui op een terras op het dorpsplein je laten onderhouden. In het theater kan dat. De zon moet u er zelf bij denken.

Het Internationaal Danstheater met Winterdansen. Gezien op 23 december, Meerpaal Dronten. Tournee t/m 9 januari. Inl: (020) 623 91 12