Persoonlijke herinneringen

Finale 100 meter: ,,Ik was de snelste in de series, maar ik dacht dat de anderen zich hadden gespaard. Dat was dus niet zo. Zij hadden ook op hun hardst gelopen. Ik was nerveus, dat was ik altijd, maar toen ik het startschot hoorde, wist ik dat ik ging winnen. Mijn eerste plaats was voor velen een verrassing. Een Amerikaanse journalist had voor de 100 meter geschreven: `Koen is dertig jaar en heeft al twee kinderen. Dat wordt niks'.''

Finale 80 meter: ,,Maureen Gardner was een geweldige atlete. We eindigden in dezelfde tijd. Maar toch voelde ik dat ik had gewonnen. Zij dacht hetzelfde en danste van geluk. En toen klonk het Engelse volkslied. `O nee', dacht ik. Maar toen zag ik dat de muziek werd gespeeld, omdat de koning het stadion binnenkwam. Ik wist ook zeker dat ik had gewonnen. Mijn nek bloedde van het touw aan de finish.''

Finale 200 meter: ,,Het was mijn makkelijkste overwinning. Ik won die wedstrijd met een straatlengte. Bijna had ik niet meer gelopen. Ik had geen zin meer en wilde naar huis. Maar mijn man zei dat ik daar later spijt van zou krijgen. Toen heb ik even flink gehuild en ben weer doorgegaan.''

Finale 4x100 meter: ,,Ik wist dat ik niet als eerste het stokje zou krijgen. Daarom was ik extra nerveus. Ik moest de anderen inhalen. Dat lukte en toen ik door de finish ging, riep ik keihard: `ja, ja, ja!' Het was een van mijn mooiste overwinningen, omdat we het met z'n vieren deden.''