Titanengevecht in openbaar ministerie

Het hoofd van het openbaar ministerie heeft het vertrek aangekondigd van de hoofdofficier van Amsterdam, Vrakking. Daardoor is het justitiële apparaat nu in rep en roer.

Stilzitten als Oblomow en hopen dat het vanzelf overwaait. Op die manier hoopte een grieperige minister B. Korthals van Justitie de jongste ruzie in het altijd rumoerige openbaar ministerie te sussen. Het hielp niet.

Het hoofd van het openbaar ministerie, De Wijkerslooth, en het justitiële hoofd van Amsterdam, Vrakking, staan ook vier dagen na publicatie van een interview in deze krant waarin de Super-PG de Amsterdamse hoofdofficier van justitie de wacht aanzegt, onverzoenlijk tegenover elkaar.

Binnen het openbaar ministerie worden de messen geslepen. Het Tweede-Kamerlid B. Dittrich (D66) heeft gemerkt dat binnen justitie over niets anders meer wordt gesproken dan over dit titanengevecht. Hij heeft al twee telefoontjes gehad van officieren buiten Amsterdam die hun verontrusting uitspreken over de wijze waarop Vrakking publiekelijk te horen heeft gekregen dat hij weg moet.

In Den Haag, standplaats van het college van procureurs-generaal, gaat men er echter vanuit dat de dagen van Vrakking hoe dan ook geteld zijn. De uitlatingen van De Wijkerslooth over de ,,nadruppelende kraan'' en ,,oude vos'' Vrakking waren weloverwogen gekozen en zullen ook de gewenste gevolgen hebben.

,,De Wijkerslooth heeft deze week nog een uitstekend contact gehad met minister Korthals'', zegt OM-woordvoerder G.J. Verhoog. De toch al goedgemutste college-voorzitter heeft er volgens hem ,,een opgeruimd gemoed'' aan overgehouden.

In het kamp van Vrakking wordt een beproefde verdedigingslijn opgebouwd. Net als in de goede-oude-IRT-tijd wordt er een gevecht van Amsterdam tegen de rest van Nederland van gemaakt. De hoofdrollen zijn gewijzigd – Nordholt wordt gespeeld door Kuiper en Van Thijn door Patijn – maar het script is onveranderd.

Vrakking is binnen het OM een Einzelgänger, maar onder collega-hoofdofficieren bestaat wel enig, deels uit eigen belang voortgekomen, mededogen. In het nieuw gereorganiseerde openbaar ministerie vrezen de hoofdofficieren voor te veel macht van de uit vijf PG's bestaande `raad van bestuur'. Het is een steeds terugkerend gespreksonderwerp in het hoofdofficierenberaad, een overlegorgaan waar de Amsterdammer Vrakking overigens zelden wordt aangetroffen.

Voor de Amsterdamse hoofdofficier is ruzie met de top van zijn OM overigens een vertrouwd verschijnsel. Vrakking is recidivist. Eerdere conflicten met superieuren als de voormalige PG's Van Randwijck en Docters van Leeuwen werden altijd in zijn voordeel beslecht.

De verwachting is overigens niet dat Vrakking het spel deze keer even hard speelt als voorheen. In kleine kring had hij al laten doorschemeren zo zachtjes aan, na een periode van acht jaar, te willen stoppen. Maar zeg nooit tegen een man als Vrakking dat hij weg moet, want dan blijft hij zitten tot zijn honderdste verjaardag.

Op het ministerie van Justitie vinden ze dan ook dat de voormalige, in arbeidsrecht gespecialiseerde landsadvocaat De Wijkerslooth niet al te slim heeft geopereerd. Maar Korthals, die de nieuwe PG zelf negen maanden geleden aanstelde, zal De Wijkerslooth zeker steunen.

Om alle partijen gezichtsverlies te besparen zal Vrakking naar alle waarschijnlijkheid niet binnen zes maanden maar, pak hem beet, binnen een jaar vertrekken.