Een ideale combinatie van schoonheid en effectiviteit

De Braziliaan Rivaldo (27) is uitgeroepen tot Europees voetballer van 1999. Met dank aan zijn magische linkerbeen en zijn eigenwijze karakter.

Het weekblad France Football heeft wederom een Zuid-Amerikaanse speler verkozen tot beste voetballer van Europa. Sinds 1995 mogen 51 journalisten hun stem uitbrengen op alle spelers die in de Europese competities actief zijn. Het Braziliaanse wonderkind Ronaldo won de `Gouden Bal' in 1997. De Braziliaanse laatbloeier Rivaldo is de laatste winnaar van deze eeuw. De 27-jarige aanvallende middenvelder kreeg meer stemmen dan de Engelsman David Beckham, die bij de bookmakers favoriet was. De Oekraïener Andrei Sjevtsjenko eindigde op de derde plaats.

Toch is de uitverkiezing van Rivaldo geen verrassing. Hij won dit jaar met het Braziliaanse elftal de Copa América, het Zuid-Amerikaanse equivalent van het Europees kampioenschap. In de finale tegen Uruguay scoorde hij twee keer met zijn befaamde linkerbeen. Voor zijn club Barcelona maakte hij vorig seizoen 24 doelpunten en stond hij aan de basis van de Spaanse titel. In de Champions League scoorde hij dit seizoen al vijf keer.

Zoals het een ouderwetse voetballer betaamt, is Rivaldo niet tweebenig. Zijn rechterbeen dient slechts als steunpilaar. Met links schiet hij uit alle standen. Met effect of ziedend hard, hij scoort altijd en overal. Hij passeert zijn tegenstanders in orthodoxe stijl, waarbij zijn opgestoken rechterarm zijn gespierde lijf in evenwicht houdt. De hakballen van Rivaldo zijn een lust voor het oog. Zelfs in een belangrijke wedstrijd plaatst hij de bal regelmatig met een hakje naar een tegenstander.

Rivaldo Vitor Borbo Ferreira is een kind uit een krottenwijk in de buurt van de Braziliaanse havenstad Recife. Door ondervoeding kreeg hij rottende tanden en zijn pokdalige gezicht, dat hem op een oudere man doet lijken, is een gevolg van vitaminegebrek. Hij had geen geld voor een buskaartje en moest ongeveer 25 kilometer lopen om de training van zijn eerste club Santa Cruz niet te hoeven missen. Zijn vader verongelukte toen hij zestien jaar was. Rivaldo droeg de Gouden Bal gisteren op aan zijn grootste bewonderaar.

In tegenstelling tot Romario en Ronaldo ging Rivaldo pas op latere leeftijd in Europa voetballen. Via de Braziliaanse topclubs Corinthians en Palmeiras belandde hij in de zomer van 1996 bij het Spaanse Deportivo la Coruña, dat hem een jaar later doorverkocht aan Barcelona.

In Camp Nou wekte zijn fluwelen balbehandeling alom bewondering. Bij het wereldkampioenschap in 1998 trad Rivaldo voor het eerst uit de schaduw van Ronaldo. Spelend als een soort schaduwspits, zijn favoriete positie, combineerde hij kracht aan techniek. Zijn spel is volgens velen de ideale combinatie van Braziliaanse schoonheid en Europese effectiviteit.

Rivaldo bekleedt bij Barcelona een uitzonderingspositie die zijn trainer Louis van Gaal schoorvoetend toestaat. De publiekslieveling mag zich aan de linkerkant, niet zijn favoriete positie, naar hartelust uitleven. Hij weet zich in de rug gedekt door de Nederlander Phillip Cocu, die zich niet te goed voelt om het vuile werk voor Rivaldo op te knappen.

De Braziliaan heeft een hekel aan verdedigen en daarom komt hij regelmatig in conflict met Van Gaal. Het verschil tussen mens en machine, het verschil tussen krottenwijk en sportacademie, het verschil tussen Brazilië en Nederland.