Column

Supporter

Vorig seizoen hockeyde het Nederlands elftal ergens diep in Australië om de Champions Trophy. Vlak voor het eerste fluitsignaal werden de regels gewijzigd. Voetje mocht opeens. Er ontstond chaos. Waarom het voetje mocht? Dan vond Samaranch het leuker. De regel beviel niet en is na het tournooitje onmiddellijk weer afgeschaft. Zo spelen de hockeyers elk seizoen een totaal nieuw spelletje. Ik ben zevenentwintig jaar geleden gestopt en mijn hockey heeft niets meer te maken met het huidige. De bully werd afslag, de inrol werd inpushen, de lange corner werd veranderd, buitenspel verdween, de wissel gewijzigd en ga zo maar door. Afgelopen vrijdag las ik in deze krant dat ze de strafcorner voor de zevenenzeventigste keer gaan wijzigen. De bal moet nu door de BMW van de voorzitter gespeeld worden, eer hij op het doel mag worden gesleept. Het moet een BMW uit de 7-serie zijn, maar dat is bij hockeyvoorzitters geen probleem. Deze nieuwe regel geldt van september tot december. Dan gaan we experimenteren met papegaaiencorner, ofwel de keeper op de lat. Hierna volgt twee maanden `bolle kanten' en dat houdt in dat je uitsluitend met je bolle kant mag lellen. De volgende stap wordt pitchen en daarna zien we wel weer verder.

Bij voetbal wordt eens in de honderd jaar een regel, zoals de terugspeelbal, bijgesteld. Zo is de buitenspelregel nooit veranderd en was het afgekeurde doelpunt van De Graafschap een loepzuivere. Zielig Ajax, dolblij juichen om een gelijkspel in Doetinchem. Wat een armoe. Misschien helpt het als we de spelregels wijzigen.