Masters opwarmer voor Schalken

Op 9 november lag Sjeng Schalken nog op de operatietafel van het AMC in Amsterdam. Voor het herstel na de kijkoperatie in zijn knie stond normaal gesproken zes weken. Maar niet voor Schalken. De Limburger won gisteren de finale van de tennismasters in Warmond in een ongelijke strijd tegen Melvyn op der Heijde (6-3 en 6-2).

De 23-jarige Schalken was na afloop dan ook zeer verbaasd over zichzelf. ,,Ik had niet verwacht dat ik zou kunnen spelen. Laat staan om hier dit titeltje, eh sorry deze titel, te winnen'', zei Schalken na afloop. ,,Dit was een goede opwarmer voor het nieuwe seizoen. Ik heb weer frisse moed.''

Schalken is weliswaar weer fit genoeg om te spelen, maar hij zal ermee moeten leren leven dat tennissen voor hem nooit meer pijnloos zal zijn. De pijn komt uit het dijbeenbot van Schalken waar een gat in zit. Een operatie van het gewricht zou betekenen dat hij een half jaar tot een jaar uit de roulatie zou zijn. ,,Dat is te lang'', stelde Schalken gisteren. ,,Dan maar een beetje pijn. Vooral als het koud is, zal ik last van mijn knie krijgen, maar de beschadiging kan op zich geen kwaad.''

De Limburger, die officieel in Monte Carlo woont, trof de afgelopen week achtereenvolgens Melle van Gemerden, Martijn Bok en Raemon Sluiter op weg naar de finale in Warmond. De als eerste geplaatste Schalken had zowel aan het jonge talent Van Gemerden als aan Sluiter een set moeten afstaan, maar in de finale was hij heer en meester tegen de 24-jarige Op der Heijde.

Schalken had in de eerste set aan een breekpunt in de tweede game genoeg om die met 6-3 naar zich toe te trekken. De hele wedstrijd wist Schalken het tempo van de wedstrijd hoog te houden, waardoor Op der Heijde nooit echt in de partij kon groeien. Alleen aan het begin van de tweede set haperde de service van Schalken. Hij sloeg in een game drie dubbele fouten. Op der Heijde brak zijn opslag en nam een 2-1 voorsprong. Schalken pakte echter weer het initiatief en gaf geen game meer weg.

Schalken, die op driejarige leeftijd met tennissen begon, drong al op zijn achttiende door tot de top-100. Daarvoor was hij bij de US Open al in de voetsporen van onder anderen Pat Cash en Stefan Edberg getreden door de juniorentitel te veroveren. Schalken, nu nummer 44 van de wereld, kende in 1999 een redelijk goed tennisjaar. In januari won het toernooi in Auckland en zowel op Roland Garros als op Wimbledon reikte hij tot de derde ronde. ,,En nu ben ik dus master'', zei hij gisteren lachend in Warmond.

Zijn 24-jarige tegenstander Melvyn op der Heijde uit Hoogkarspel stond op zijn achttiende zelfs nog ver verwijderd van de nationale top. Op der Heijde, die samen met Martin Verkerk bij Amstelpark speelt, besloot zo'n anderhalf jaar geleden toch professioneel tennisser te worden. Vorig jaar bereikte hij de finale van de Nationale Tennis Kampioenschappen en dit jaar won het A-toernooi van Euregio in Losser en het 10.000 dollar toernooi in het Italiaanse Verona.

Op der Heijde, 425 op de wereldranglijst, verraste aan het begin van de week door zowel van Paul Haarhuis als van Martin Verkerk te winnen. In de halve finale van zaterdag won hij van Martijn Belgraver, die na een set ziek moest opgeven.

Terwijl Schalken net als Jacco Eltingh en Paul Haarhuis werd gekneed op de tennisschool van Henk van Hulst en nu samen met trainer Alex Reijnders de wereld over trekt, is Op der Heijde helemaal op zichzelf aangewezen. Hij speelt volgend jaar competitie in Nederland, Duitsland, Oostenrijk en België om zijn reis- en verblijfkosten te kunnen betalen.

,,Nee, een privé-trainer heb ik niet. Die kan ik niet betalen'', vertelde hij. De cheque van tienduizend gulden die hij gisteren won zal hem goed uitkomen. ,,Ik ga proberen hoger te komen. Ik denk dat ik wel binnen de 150 van de wereld moet kunnen komen. Het is voor mij zaak om meer tegen spelers als Schalken te spelen. Ik moet nog wennen aan hun tempo'', meende Op der Heijde.

Schalken die tot voor vorige week nog nooit van Op der Heijde had gehoord, was wel verrast door het spel van zijn tegenstander. ,,Hij speelt solide en is totaal niet bang. Vandaag had hij moeite met mijn tempo, maar dat is logisch. Dat had ik ook toen ik voor het eerst tegen Agassi en Sampras speelde.'' Zo maakte Schalken de wereld van verschil tussen zichzelf en de nummer veertien van Nederland nog eens duidelijk.