Minder boringen, minder banen

Door bezwaren van overheid en milieu- organisaties is het voor de NAM steeds moeilijker om vergunningen te krijgen voor nieuwe opsporingen. Daarom worden er enkele honderden arbeidsplaatsen geschrapt.

Een week nadat het kabinet besluit de vergunning voor gasboringen in de Waddenzee opnieuw uit te stellen, kondigt de directie van de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) aan enkele honderden banen meer te schrappen dan het in september al van plan was. De reden voor de ingreep is volgens de NAM - naast de grillige olieprijzen en de logge structuur van het bedrijf - vooral de teruglopende opsporingsactiviteiten.

De gas- en oliemaatschappij, eigendom van Shell en Esso, heeft twee hoofdactiviteiten. In de eerste plaats gaswinning uit de bestaande gasvelden, maar die worden steeds kleiner en daardoor minder arbeidsintensief. In de tweede plaats moet de NAM groeien door de opsporing van gas in nieuwe velden, waarvan er steeds minder te vinden zijn. Probleem bij de opsporingen is dat overheden steeds trager zijn bij het verlenen van vergunningen voor het opsporen en het winnen van gas.

Dat de bekendmaking van de te schrappen arbeidsplaatsen een week na het kabinetsbesluit komt is volgens de NAM puur toeval. ,,Dit hebben we niet zo gepland'', zei een woordvoerder. Wel zou een vergunning voor opsporing in de Waddenzee 150 arbeidsplaatsen in stand hebben gehouden. ,,Het is het verschil tussen die 1700 en 1850 personeelsleden in 2004.''

Ook op minder in het oog springende locaties als de Waddenzee heeft de NAM steeds meer moeite met het verkrijgen van vergunningen. Het bedrijf heeft in 1992 een aanvraag ingediend om proefboringen te mogen verrichten in het Brabantse Andel. Die vergunning is nog altijd niet binnen.

Ook in het IJsselmeer en in de kop van Noord-Holland (Schagen) zijn opsporingsvergunningen aangevraagd, maar (nog) niet verkregen.

De werkgelegenheid bij de NAM loopt al jaren terug. Tien jaar geleden werkten er nog 3.400 mensen bij de NAM, nu zijn dat er 2.450. De maatschappij denkt in het jaar 2004 nog maar 1.700 tot 1.850 medewerkers in dienst te hebben.

Volgens de woordvoerder zijn het vooral irrationele bezwaren waardoor de maatschappij zich steeds meer tegen gasboringen keert, terwijl de mensen er tegelijkertijd van profiteren.

,,Het is het beeld van die boortoren die op het netvlies van mensen gegrift staat. Bewoners zijn bijvoorbeeld bang dat die toren jarenlang hun uitzicht belemmert, terwijl een toren meestal niet langer dan een paar weken op een plek staat. Eerst waren het alleen de milieu-organisaties die bezwaar maakten tegen de gasopsporing. Nu merken we dat de gemeentes en provincies precies dezelfde bezwaarschriften aandragen. Zelfs het kabinet is gezwicht.''