Israel en Syrië bespreken vrede, strijd in Libanon

Zonder verzoenende handdruk voor de tv-camera's hebben Israels premier Ehud Barak en de Syrische minister van Buitenlandse Zaken, Farouk al-Shara, gisteren de vredesbesprekingen in Washington hervat. Na een onderbreking van bijna vier jaar sturen Israel en Syrië onder het leiderschap van de Amerikaanse president Bill Clinton op een vrede aan die de Israelisch-Arabische oorlogen beëindigt.

[In Zuid-Libanon ging de oorlog nog onverminderd door. Vanochtend werden 20 Libanese kinderen gewond toen twee Israelische granaten in een school in het dorp Arab Salim insloegen. De schoten volgden op aanvallen door guerrillagroepen op posten van het Israelische leger en zijn bondgenoten in de `veiligheidszone'.]

In de Rozentuin van het Witte Huis sloeg president Clinton bij de openingsceremonie een voorzichtige toon aan vermengd met de hoop dat in de eindfase van zijn presidentschap een Israelisch-Syrische vrede haalbaar is. Dat de besprekingen op het hoogste niveau worden hervat, is volgens Clinton een unieke kans om tegen het einde van dit millennium vrede in het Midden-Oosten te zien tussen joden, moslims en christenen.

Premier Barak, die als eerste na Clinton sprak, zei dat ,,wij ons volledig bewust zijn van de geboden (vredes)kans en we ons zullen inspannen voor een betere toekomst in het Midden-Oosten bij het begin van het nieuwe millennium. We zijn hier gekomen om de verschrikkingen van de oorlogen achter ons te laten en ons te bewegen in de richting van vrede, zodat de landen in het Midden-Oosten in vrede naast elkaar kunnen bestaan.'' De Syrische minister Shara las een zorgvuldig geformuleerde verklaring voor waarin werd gesteld dat ,,vrede voor Syrië teruggave van al het land (de in 1967 door Israel veroverde Hoogvlakte van Golan) betekent en voor Israel het einde van de psychologische angst is''. Hij sprak de hoop uit dat de vredesbesprekingen tot ,,een eerzaam vredesverdrag tussen beide partijen zullen leiden''.

Shara beschuldigde de Westerse media ervan geen aandacht te hebben besteed aan het lijden van de Arabieren en de half miljoen Syriërs die door Israel in 1967 van de Golan werden verdreven en aan de daarmee gepaard gaande systematische vernietiging van alle Syrische dorpen op de hoogvlakte. Terwijl Syrië naar zijn zeggen als de agressor werd gebrandmerkt, was het Israel dat met schietpartijen Syrië provoceerde.

Na de openingsceremonie begonnen de onderhandelingen tijdens een driehoeksgesprek tussen Clinton, Barak en Shara, gevolgd door afzonderlijke besprekingen tussen Clinton en de Israelische premier en de Syrische minister.

hoofdartikelpagina 9