Canada

In kapsalon `Pramen' – `Haarlokje' – loopt het tegen sluitingstijd. Het is al donker. De buurvrouwen praten. Ik vraag naar hun grootste probleem, deze week. Marita (35) heeft een zoon van 15 die morgenavond wil uitgaan, maar ze heeft geen cent. Gordana (32) wil een nieuwe liefde. ,,Hoe vind ik anders nog inspiratie om te overleven?'' Mirjana (23) wil gewoon weg, helemaal weg. Ze is zo mooi, dat ik naast haar met de minuut dikker en ouder word.

Ze werkt op kantoor bij de NIS, de staatsoliemaatschappij, Servië in het klein volgens haar. ,,De domoren, de slijmerds, die pakken alles. Degenen die goed hun werk doen blijven achter.'' De politieke druk wordt steeds groter. ,,In september hingen er overal in het bedrijf affiches met de boodschap: wie tegen het regime demonstreert, vliegt eruit. Ik ben toch gegaan.'' Marita: ,,Onze grootste zorg is niet meer het leven van alledag. Dat redden we wel. De zorg is nu: hoe gaat dit verder, straks.'' Gordana: ,,Bijna al mijn jeugdvrienden zijn weg. Degenen die bleven, zijn gek.'' Ze lacht, maar ze meent het.

Goran (22), haar broer, komt binnen. ,,We waren met vijf vrienden. Drie zijn al weg, en wij praten over niets anders.'' Hij vertelt dat er elke avond minstens tien bussen van Belgrado naar Boedapest rijden, naar de ambassades daar, voor een visum. ,,Als het zo doorgaat zit de oppositie binnenkort grotendeels in het buitenland. De universiteiten worden gelijkgeschakeld, de sancties smoren iedere uitwisseling, en de meisjes hier willen alleen nog maar mannen met een mobiele telefoon.''

Mirjana: ,,Canada, zou dat wat zijn, Geert?''