Tussen de middag

History betekent het verleden zien door manlijke, Herstory door vrouwelijke ogen. Beweerde Barbra, supermarktcaissière in het dorp van wie ik, gelijk een kleuter, bij het afrekenen altijd een mierzoet snoepje kreeg.

Zij was twintig, een zogeheten CIO (crimineel in opleiding), al wist ik dat niet, toen ik jaloers loerde naar het kind dat een minibanaantje kreeg. ,,Wilt u er soms ook eentje'', vroeg ze met exotische intonatie. Dolgraag en gezien mijn leeftijd bliefde ik er twee.

Een paar dagen later trof ik haar tussen de middag, ze zat op een muurtje. Rook kringelde uit haar met een ringetje gesierde neusgat. Om mijn post op te halen en inkopen te doen had ik langer dan gedacht van atelier naar dorp door de blubber gebaggerd. Het supermarktje was gesloten. Buiten was het koud, zo te ruiken at men binnen warm, en zij zat op een klam muurtje.

Ontslagen of een kwestie, vroeg ik.

,,Nah, ik haat zuurkool, getverdemme wat een drek!''

Mij lijkt het anders wel prettig dat iemand voor je kookt, zelfs al is het midden op de dag.

Repliek: ,,Fuck, I wasn't made with a bloody finger! Zo'n kuiltje jus met een stuk worst, so deviously symbolic.''

Daar had ik niet van terug.

Accepteerde een Belinda en leerde haar levensverhaal: geboren in Londen-Pimlico, kloterige jeugd op een etage in Amsterdam-West, foute vriendjes, spijbelen, jatten, ouders gescheiden. Ze werd uit huis geplaatst en liep weg. ,,En u, hoe kwam u terecht in dit hell-hole?''

Eerst nog een Belinda alsjeblieft. Plezierige jeugd in de provincie, vlijtig gestudeerd in de hoofdstad, dierbare vrienden, getrouwd, hard gewerkt, niemand gefnuikt, toch mijzelf bruut en precies op tijd uit huis geplaatst en in het atelier ondergedoken.

,,She pissed in your face and you thought it was rain?''

Zo plastisch zou ik het niet omschrijven, maar daar kwam het wel op neer. Geliefde en ik inhaleerden een decennium de zelfde geestverlammende grachtengordellucht. Zij bleek er niet buiten te kunnen; ik dreigde het loodje te leggen.

Repliek: ,,She gave her fuckin' brains a blow job? Sod her then.''

Om van gespreksonderwerp te veranderen informeerde ik naar de tatoeage die in het voorjaar opeens rond haar hals zat.

,,Nah, die is van plastic, aangeschaft bij de Xenos en elke ochtend opnieuw vastgezet met jodenlijm. For Christ's sake, kent u dat niet? Is anders gewoon spuug hoor.''