Incident

De sneltrein Den Haag-Amsterdam zou gisteravond om 23.13 uit Leiden vertrekken, maar we bleven minutenlang roerloos staan. Toen meldde zich een montere conducteursstem. ,,Wij hebben een agressieve reiziger die de trein niet wil verlaten. De maat is vol voor ons treinpersoneel. Wij hebben de politie gewaarschuwd en wachten op assistentie.''

Je kon goed horen dat hij in zijn nopjes was, er klonk amper bedwongen triomfantelijkheid door. Iets van: zie je nou wel, dát bedoelen we.

En het werkte. Een mevrouw in de eerste klas, die tot dan toe luidkeels – en nog wel in het Duits – zakelijke gesprekken via haar GSM had gevoerd, bitste opeens in onberispelijk Nederlands: ,,Waarom rijden ze niet een kilometer door en gooien ze `m er dan uit? Straks krijg ik mijn fiets niet meer uit de stalling.''

Je moet het volk een beetje kort houden – dat vinden wel meer mensen in de eerste klas. De vrouw keek over haar brede schouder om instemming te verwerven, maar wij, heren, loerden laf naar buiten. Daar kwam eerst een trosje conducteurs voorbij. Tien minuten later volgde een nieuwe, kleine optocht: twee politiemannen voerden een donkerhuidige man met een oranje mutsje op gevankelijk weg. Hij zag er bepaald niet als een onbedwingbare mannetjesputter uit.

De conducteur meldde zich weer. Hij ging er nu écht goed voor zitten. ,,Mijn oprechte excuses, dames en heren. Het was een zéér agressieve reiziger zonder kaartje en geld. De lijn is op dit moment zeer dun bij het treinpersoneel, zoals u gisteren hebt gemerkt. Daarom hebben wij hem door de politie laten aanhouden. Ik loop straks door de trein en zal al uw vragen beantwoorden.''

Na een kwartiertje oponthoud werd de reis hervat. Het incident liet een vreemde nasmaak achter. Onwillekeurige vraag: ze gaan toch niet elk incident aangrijpen om ons in te peperen hoezeer hun maat vol is? Dat zou betekenen dat elke dronken rijder die in Kerkrade of Winschoten instapt en iets gemeens naar de conducteur roept, het landelijke rooster onherstelbaar in de war schopt.

Het was trouwens, ook in Leiden, wéér een zwartrijder. Het lijken wel bijna altijd zwartrijders die de problemen veroorzaken. Mag ik `de bonden' en de NS-directie een stout plan voorleggen? Niemand meer het perron op zonder treinkaartje – het scheelt minstens de helft aan agressie in de trein.

Maar wat doen we met de legale treinreiziger die zich bij nacht en ontij in de buurt van die perrons moet ophouden? De loketten gaan op alle stations dicht, heeft de NS besloten. In noodgevallen kan de reiziger op een knop drukken die rechtstreeks verbonden is met het alarmnummer van de politie. Dus nog net voordat je slagaderlijk bent doodgebloed, kun je via een politieman de laatste groeten aan het thuisfront overbrengen.

Zou dat treinpersoneel niet een keertje voor ons, weerloze reizigers, willen staken?