NVSH

Over tijden die veranderen.

Op de Blauwburgwal in Amsterdam staat sinds jaar en dag een dubbel pand van de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming (NVSH). Het is vooral herkenbaar aan de etalage van een kleine winkel, waarin allerlei seksuele attributen te koop worden aangeboden. Je kon er ook binnenlopen om je seksuele problemen te bespreken.

Dat winkeltje verdwijnt. De NVSH blijft de rest van het pand gebruiken voor activiteitenavonden, maar het winkeltje bracht te weinig op en de huur werd te hoog. Wie seksuele problemen heeft, moet zich voortaan wenden tot een telefonische hulplijn of een website van de NVSH. Je tikt in: impotentie, en de kunstpenissen en vacuümpompjes knallen van het scherm.

Het winkeltje leek me aardiger. Het had een uitstraling van vriendelijke groezeligheid die in deze tijden van keiharde porno weldadig aandeed. Ik ben er nog even langsgegaan om te zien hoe het er nu bij staat. Zieltogend, is het beste woord. Het is een winkel die duidelijk aan zijn laatste erectie bezig is, wat alleen al blijkt uit het biljet op het raam: `Opheffingsuitverkoop'.

In de etalage bedelen een schriele dildo (een blauwe met een armpje), enkele vibrators, het spel `seksroulette' en enkele boeken over erotische massage en over de penis om onze aandacht. Met 25 procent korting is het allemaal te koop. Ik voelde geen begeerte oplaaien, al bleef het armpje van de dildo me intrigeren.

Exit NVSH, althans op deze plek. Nou ja, die activiteitenavonden blijven, maar ik heb altijd het vermoeden gehad dat je daar als exhibitionist of transseksueel, en zeker als exhibitionistische transseksueel, beter aan je trekken komt dan als saaie heteroseksueel. Voor orgiën ben ik trouwens veel te preuts en te laf – stel dat je benedenbuurman op hetzelfde idee is gekomen en opeens naast je zijn sokken staat uit te trekken.

Over de NVSH verder niets dan goeds. Ik kan me nog herinneren hoe Mary Zeldenrust er als voorzitter de scepter zwaaide, en dat was een dame die niet met zich liet spotten. Zonder haar NVSH zou het seksuele leven er voor veel jonge mensen in de jaren zestig een stuk grauwer hebben uitgezien. Vooral de gelovigen onder ons hadden het zwaar te verduren. De kerken waren lustvijandig en op de huisarts kon je evenmin rekenen als er iets op het gebied van condooms of de pil moest worden geregeld.

Je ging liever naar de NVSH waar ze nooit moeilijk deden. In die jaren had de NVSH 200.000 leden, nu nog maar een paar duizend. Moeten wij eigenlijk niet allemaal als dank dat winkeltje leegkopen en die korting maar laten zitten?

Akkoord, dan koop ik de dildo, voor onder de kerstboom.