MERZ

Irritatie is niet altijd een slecht muzikaal effect. Een beetje ergernis over een stem of de manier waarop liedjes zijn gearrangeerd kan de luisteraar zelfs een extra fascinatie geven. Zoiets gebeurt tijdens het draaien van de titelloze cd van de nieuwe Engelse groep Merz. De muziek van deze band rond zanger/songschrijver Conrad Lambert wekt wrevel door zijn licht geëxalteerde stem en de manier waarop die is ingebed in allerlei zachtaardige instrumentaties.

Die stem lijkt steeds tegen de stroom in te willen gaan, en de minst voor de hand liggende noten te kiezen. Dat leidt tot vele halve tonen en soms gezocht aandoende, arabeske zanglijnen. Daarom duurt het een tijdje voordat duidelijk wordt dat Merz een niet alleen fascinerende maar ook heel subtiele popplaat maakte. Bepaalde instrumenten worden op een vernieuwende manier gebruikt. Zo is de begeleiding eigenlijk summier, met bijvoorbeeld in het nummer Forsake een spaarzame akoestische gitaar, en de zwevende tonen van een sopraansaxofoon.

Andere liedjes worden opgesierd door een scratcher. Maar in plaats van het ritmische gezwiep met een plaat, maakt deze dj zijn scratchen tot een soort kikkergekwaak, een ironisch commentaar op de zang.

Merz. Id (epic 495500)