FERNANDO LAMEIRINHAS

De Portugese zanger/gitarist Fernando Lameirinhas maakte al wereldmuziek toen dat begrip nog moest worden bedacht. Dat zijn nieuwe cd Fadeando begint met hymnische samenzang in la-la-la-stijl is hem dus vergeven, temeer daar de rest van hoog gehalte is. Een meezingbaar lied zonder stoplappen, daarin is Lameirinhas een meester. Een chanson waarvan je tegelijkertijd warm en koud wordt is het bitterzoete Entre eu e você (Tussen jou en mij/ een zee van triestheid). Even pakkend, maar vrolijk is Cecília waarin zijn band hem leidt in een vederlichte wals. Ook het leenrepertoire draagt een duidelijk Lameirinhas-stempel. Het sinds Amalia Rodrigues beroemde Casa Portuguesa blijft ook als reggae overeind, net als Barco Negro (Zwart Schip), door Lameirinhas bewerkt tot Mäe Preta' (Zwarte Moeder).

Lameirinhas woont al veertig jaar in Amsterdam. Daarom zijn alle Portugese teksten ook in het Nederlands afgedrukt en dat verklaart ook dat hij ondanks zijn grote kwaliteiten nog steeds niet beroemd is. Maar naar eigen zeggen is het hem niet te doen om het bereiken van een nevelige bergtop, maar om het klimmen. Vanavond staat deze bescheiden poëet met het kernkwintet van deze cd in de Kleine Komedie in Amsterdam.

Fernando Lameirinhas: Fadeando (Biram 990201). Distr. Munich