Overlegeconomie

De zaterdagse stukjes van Elsbeth Etty lees ik altijd met veel genoegen. Maar soms slaat zij de plank mis, zoals over het conflict tussen kabinet en sociale partners rond de sociale zekerheid (Z 27 nov). Het wapengekletter in de publiciteit heeft Etty blijkbaar het zicht ontnomen op de onderliggende fundamentele vragen.

De kern van de Nederlandse overlegeconomie ligt toch in het feit dat werkgevers en werknemers verder kijken dan uitsluitend ieders eigen belang. Als gevolg daarvan zijn per sector allerlei afspraken te maken (en in het verleden ook daadwerkelijk gemaakt), die een positief effect hebben op inkomen, werkgelegenheid, scholing en participatie en daarmee op de welvaart van grote groepen Nederlanders. Zulke afspraken komen er echt niet als alles in handen blijft van het ministerie van Klaas de Vries. De sociale zekerheid vormt het sluitstuk van ons stelsel en is dus een essentiële voorwaarde voor het goed functioneren van arbeidsmarkt en bedrijvigheid in ons land. Door nu de sociale zekerheid zo duidelijk op te splitsen in een deel overheid en een deel markt, miskent het kabinet bewust de rol van de sociale partners. Wat het kabinet bezielt is mij een raadsel, want het ontkent daarmee als het ware ook met terugwerkende kracht de rol die zij in de afgelopen eeuw voor de Nederlandse economie hebben gespeeld. Geen wonder dat de sociale partners zo kwaad zijn.