Column

Lieve Claus

Wat zal Trix blij zijn geweest dat in de Nederlandse pers de leugen regeert, anders hadden er hele andere verhalen over haar cabarettende Claus in de krant gestaan. Zijn optreden was ronduit aandoenlijk. Meer wil ik er niet over zeggen. Waarom niet? Ik vind die man te lief om te kwetsen. Daarbij heb ik zielsveel medelijden met hem omdat hij, de zachtmoedige intellectueel, zijn leven heeft moeten verdoen aan het hof van een stinkend rijk dwergstaatje.

Hij had veel te vertellen, maar dat mocht niet. Had zijn kinderen veel bewuster willen opvoeden, maar dat kon niet. Had zelf veel eerder zijn stropdas aan de wilgen willen hangen, maar dat kon helemaal niet. Hij werd er dan ook zwaar depressief van. En terecht.

Toen hij vorig jaar zijn das afdeed, haalde dat alle voorpagina's en ik denk dat hij toen helemaal krankzinnig van verdriet is geworden. De wereld verhongert, verdorst en veraidst, maar dat interesseert niemand. Geestelijk murw heet dat. Pas bij een kolderieke stropdassenactie of een maffe speech, spreekt het volk over je en halen de beelden alle journaals. Het lijkt me voor die arme man zo'n ramp. Hij kijkt terug op zijn leven en ziet waar hij dat leven gesleten heeft.

Je bent maar een keer op de wereld en die ene keer moet je vertoeven in een soort Big Brotherhuis. Iedereen ziet de hele dag alles van je. En geen drie maanden, nee een leven lang. Dat is toch niet te doen? Daar word je toch gek van?

Een leven lang ben je gespreksonderwerp geweest van Story- en Privélezeressen, echtgenoot van een vrouw wier haar maar een keer leuk zat en dat was na de watergolf op Sint Maarten en vader van een zoon, die in het openbaar maar een keer zichzelf was. Toen sloeg hij in Zwitserland een roddelfotograaf op zijn bek. Dat is toch niet te doen? Ondertussen heb je allerhande interessante meningen over de Derde Wereldproblematiek, maar je mag niks zinnigs zeggen, laat staan doen.

Waarom houden we deze poppenkast voor volwassenen nog in stand? Wie doen we er eigenlijk nog een plezier mee? De Oranjes? Die willen toch best iets anders. Het volk? Ik ben bang dat het inderdaad allemaal voor het domme volk gebeurt. Is het volk dan zo dom? Ja, het volk is verschrikkelijk dom. Zondag was ik bij Ajax-RKC en een Sinterklaas deelde van die Josti Band-petjes uit. Iedereen die er een te pakken had gekregen zette hem op. Grote, volwassen kerels, vaders van kinderen. Steeds beter begrijp ik die smijtende scholieren in Den Haag. Het was gewoon een hele andere frustratie, die ze van zich af smeten. Het domme, lelijke ouders-syndroom ofzo. Mensen zijn gek. Niet alleen ons volk, alle volkeren! Gisteren zag ik achterop de bijlage van Het Parool een fotootje van de bewoners van Big Brother bij elkaar in een houten badkuip. Legionella, doe je best, dacht ik hardop. Steeds vaker vraag ik me af waarom deze bacterie zo mild tegen ons is.

We zijn krankzinnig aan het worden. Ik zie op de televisie de totaal demente Jeltsin, die ons met kernwapens dreigt. Ik weet dat hij op zijn bureau twee knoppen heeft. Een om de verpleegster te roepen en een voor de kernraketten. Nou maar hopen dat hij steeds de goede kiest. Ik denk aan het Turkse jongetje in Veghel, die de eer van zijn familie heeft gered. ,,Eerst je school afmaken'', zei zijn vader. Ik lees alles, probeer het op mijn harde schijf te krijgen, maar het glijdt er van af.

En dan zie ik Claus! Stamelende Claus. Hakkelende Claus.

,,Stemt u maar! Moet ik doorgaan met mijn speech?'' zegt hij tegen zijn gehoor. Volgend jaar doet hij niet alleen zijn stropdas af, maar ook zijn overhemd uit en klimt hij met ontbloot bovenlijf op de katheder.

Dan vraagt hij: ,,Zeg het maar! Moeten wij blijven of oprotten!'' Dan lacht Trix niet meer. Zeker niet als ze ziet hoe hij begeleid wordt naar de ambulance. Terwijl ze weet: Hij heeft gelijk. Volledig gelijk. Maar ja, de leugen regeert nou eenmaal en daar moet iedereen zich bij neerleggen. Ook Trix. Ik hou van Claus! Verpletterend veel zelfs.