KORN

Doedelzakspelers zijn dun gezaaid in de popmuziek. Zanger Jonathan Davis van de Amerikaanse hardrockgroep Korn bespeelt de doedelzak, een instrument dat past bij zijn zorgvuldig gecultiveerde imago van onaangepaste nerd die zijn zielepijn van zich af zingt in snoeiharde rockmuziek.

Waar hardrockpioniers als Led Zeppelin uitgingen van de bezieling van de blues, hanteert Korn een abstracte en bijna mathematische aanpak in hoekige gitaarmuziek met hiphop-achtige ritmes. Korns vierde album Issues is nog altijd snoeihard, maar bevat meer rustige en introspectieve momenten dan de vorige cd Follow The Leader. Veel nummers volgen het patroon van de single Falling away from me: een aantrekkelijk en melodieus intro zuigt de luisteraar binnen in een nietsontziende wervelstorm van gitaarlawaai, waarin Davis zijn stoere schuttingtaal kreunt en schreeuwt. De `fucks' en `goddamns' zijn niet van de lucht en ook daarin sluit Korns nihilistische levensvisie aan bij de hedendaagse hiphop. Getergde nummers spelen handig in op de belevingswereld van een doelgroep van kapitaalkrachtige en quasi-rebelse pubers, dezelfde die zo verbazingwekkend slaafs met Rage Against The Machine's `fuck you, I'm not gonna do what you tell me' meeschreeuwde. Pearl Jam-producer Brendan O'Brien voorzag het geheel van een scherp en agressief randje. De `industriële' klank wordt tot het uiterste doorgevoerd in vier minuten stofzuigerlawaai, aan het eind van een cd die als state of the art dient voor rockmuziek in de volgende eeuw. Het staat te bezien of daar dan nog doedelzakken aan te pas komen.

Korn: Issues (Epic 4963599)