Ambitieus plan Team Holland wankelt

Niet alleen de Nederlandse handbalsters krijgen na de verrassende winst op Noorwegen tijdens het WK aanbiedingen uit het buitenland, ook bondscoach Bert Bouwer. ,,Hij gaat niet weg. Waarom niet? Omdat ik het zeg.''

De voorzitter van het Nederlandse Handbal Verbond, Wijnand Eissens, noemt zichzelf in het dagelijks leven een ,,verander-manager''. Op het visitekaartje van het bedrijf van hem en zijn compagnon staat `inspirerende partners bij verandering'. Dat komt mooi uit, want Eissens moet hard aan de slag bij zijn eigen bond, waar lang niet iedereen waardering toont voor de opmerkelijke prestaties van de nationale vrouwenploeg. ,,Ik heb een goed gevoel'', zegt de optimistische voorzitter over de toekomst.

Dat gevoel hebben bondscoach Bert Bouwer en hoofdsponsor Ton van Born niet. Ze zeggen zich juist steeds eenzamer te voelen in hun ambities om van Nederland een topper in het vrouwenhandbal te maken. ,,Ik kan het niet meer opbrengen om alleen maar met mensen te werken die gewoon om zes uur naar huis gaan'', zegt Bouwer na het WK, waar het Nederlands team als negende eindigde. ,,Ik kan de ploeg niet meer alleen financieel op de been houden'', weet Van Born.

De twee fanaten vormen samen de wankele basis van het ambitieuze plan van de handbalsters. Als een van de twee zou wegvallen, is Leiden in last. Daarin schuilt ook het grootste gevaar op de weg naar de top. De ploeg, die onder leiding van Bouwer tweeënhalf jaar keihard trainde, bewees bij het WK – waar onder meer topfavoriet Noorwegen ruim werd verslagen – in ieder geval op de goede weg te zijn.

Tegen Roemenië werd in de achtste finale alleen nog ervaring en mentale hardheid gemist. Maar veel speelsters zullen over vier jaar, als de volgende Olympische Spelen worden gehouden, in de bloei van hun carrière zijn. ,,Deze ploeg verdient onvoorwaardelijke steun'', vindt Joop Alberda, technisch directeur van NOC*NSF en coach van de gouden olympische volleybalploeg van '96. ,,Het zou echt belachelijk zijn om er nu mee te stoppen.''

Er zijn veel paralellen te bespeuren met de weg die de volleyballers hebben bewandeld. Zij stapten ook uit de competitie en gingen in een paar jaar tijd flink vooruit. Maar de ploeg won pas hoofdprijzen nadat de meeste spelers in de sterkste en zwaarste Europese competitie, de Italiaanse Serie A, waren beland. Daarom wordt het nu ook toegejuicht dat na de WK-zege op Noorwegen veel interesse uit het buitenland is voor de Nederlandse handbalsters. Bouwer verwacht dat zes tot zeven speelsters straks naar Noorse en Deense topclubs kunnen.

Voor de anderen moet dan een oplossing worden gezocht. Ze zouden samen met nieuwe talenten fulltime kunnen blijven trainen in Zeist, of ze zouden misschien bij clubs van de tweede garnituur kunnen worden ondergebracht. Maar dan zeker niet in Nederland, stelt Bouwer onomwonden vast. ,,Daar gaan ze kapot!'', voorspelt de coach. ,,Als je als 18-jarige keepster voor 8.000 handbalgekke toeschouwers tegen Noorwegen hebt staan spelen, dan kan je toch niet meer terug naar de Nederlandse competitie?''

Ook Bouwer zelf staat in de belangstelling. Hij schermt met aanbiedingen uit Denemarken en Spanje. De coach zegt dat het bij hem kriebelt en dat gevoel is nieuw voor hem. ,,Hij gaat niet weg'', weet Van Born. ,,Waarom niet? Omdat ik het zeg.''

Hij en Bouwer waren de afgelopen jaren niet alleen partners in de strijd, maar werden ook goede vrienden. Ze spraken in 1996 in Zwitserland voor het eerst over een oranjeplan. Nu houden ze elkaar in moeilijke tijden overeind. Van Born dreigde vorige maand te stoppen toen de speelsters zijn contracten niet meteen wilden ondertekenen. Een deel van de speelsters heeft dat nog steeds niet gedaan, maar de sponsor is er nog. Er zal ook veel moeten gebeuren, willen Bouwer en Van Born hun handen echt van het Nederlandse vrouwenhandbal aftrekken.

Bouwer, van wie het contract bij het NHV tot 2004 loopt, kan zich voorstellen dat hij het bondscoachschap met het trainen van een buitenlandse club zal combineren. In dat geval heeft hij een collega nodig die in Nederland de zaken waarneemt en de achtergebleven groep speelsters onder zijn hoede krijgt. ,,Dat zou dan wel een buitenlander moeten zijn'', zegt Bouwer. ,,Want ik zie in Nederland niet zo snel een geschikt iemand. Ze hebben er bijna allemaal niet genoeg voor over.''

Bouwer voelt geen betrokkenheid van zijn collega's in Nederland. Laatst reageerde maar een handjevol clubtrainers op de uitnodiging van de bondscoach voor een bijeenkomst. Ook in de dagen na de WK-uitschakeling kreeg Bouwer weinig reacties van collega's. Van Born richt zijn pijlen op de Nederlandse bestuurders. ,,Als we naar de top willen, moet het NHV ook werken aan het verbeteren van de bestuurlijke contacten. We mochten bij het WK niet winnen van Roemenië. Dat land organiseert volgend jaar het EK en daarom werden er scheidsrechters uit Oekraïne aangesteld. Als we onze tanden niet laten zien, wordt er zo over ons heengelopen.''

Van Born wil het `Team Holland', naar het idee van het volleybalmodel met TVN, afscheiden van de amateuristische NHV. Voorzitter Eissens, pas sinds een half jaar in dienst, heeft wel oren naar dat plan, maar zal ook zijn leden moeten overtuigen. De `verander-manager' zal volgende week de algemene vergadering ,,gloedvol'' toespreken en vragen de prestaties van de handbalvrouwen eindelijk eens openlijk te waarderen.