Debatboycot

MET VEEL VERTOON was de voltallige oppositie gisteren niet aanwezig in de Tweede Kamer om met minister Zalm (Financiën) en zijn staatssecretaris Vermeend te praten over de grote belastingherziening. Een boycotactie die meer suggereerde dan werkelijk iets voorstelde. Het ging namelijk niet om het finale Kamerdebat doch slechts om een tussentijdse commissievergadering. De oppositiepartijen eisen meer voorbereidingstijd om de ingrijpende belastingherziening te kunnen behandelen. Het hoort tot de mores van de Kamer dergelijke verzoeken van een aanzienlijke parlementaire minderheid serieus te nemen. Maar het valt te betwijfelen of dit een redelijk verzoek was.

Achter de hoofdlijnen van het nieuwe belastingplan gaat een enorme hoeveelheid wetswijzigingen schuil. Zoals de ruim tweeduizend schriftelijke vragen uit de Tweede Kamer duidelijk hebben gemaakt, betreft het zeer veel techniek. Na de eerste vragenronde zou ter voorbereiding op het plenaire debat nog een tweede schriftelijke inbreng volgen. De commissievergadering van gisteren was bedoeld ter voorbereiding op die tweede ronde. Dat is geen overbodige luxe bij zo'n complexe zaak.

Vanuit de oppositie zijn aan het voorgestelde overleg allerlei politieke bedoelingen toegedicht. De coalitiepartijen zouden door middel van deze vergadering op één lijn gehouden moeten worden, meende het CDA. Zoals de vergadering van gisteren duidelijk heeft gemaakt was het vooral een informatieve bijeenkomst. Dat er zo nu en dan ook een politieke opmerking viel te beluisteren, is niet vreemd als er politici aan het woord zijn.

OP DE GANG van zaken rond de totstandkoming van het belastingplan valt veel af te dingen. Een open debat over deze majeure operatie heeft nauwelijks plaatsgehad. Er is sprake van een sluipende besluitvorming, waarbij de bewindslieden van Financiën op behendige wijze ook een belangrijk deel van de fiscale deskundigenwereld hebben weten te committeren. Maar het parlementaire eindspel verloopt volgens de regels. De boycotactie van de oppositie van gisteren leek dan ook vooral bedoeld voor het eigen imago.