Marijn Simons

Een hele middag naar Cartoon Network is te veel van het goede en ook de tweede CD van Marijn Simons (1982) geheel achtereen afspelen valt af te raden. Maar zo'n enkel deel knabbelt plezierig weg. De cd opent met een portret van vijf van zijn knuffels in Cuddly Animals voor viool en orkest opus 13 (1997). Alle dieren zijn goedgemutst en dat is ook Simons muziek. Die danst en jongleert en zit niet stil of beter: een enkele ijzige stilte is maar tijdelijk als bij een tekenfilm. Overigens: ik wist niet dat knuffels zo'n klereherrie konden maken, de pauken worden afgeranseld. Simons is de meester van het satirische capriccio, een nonet voor Stan & Ollie opus 11 (1996) is ook al zo'n vrolijk tekenfilmmuziekje.

Maar gelukkig, er is ook een contrast. Het opmerkelijkste op deze cd vind ik het Tweede Strijkkwartet opus 12 (1996-1998) met verwijzingen naar het eerste deel uit Beethovens Negende Symfonie, al zijn vooral de onbedoelde verwijzingen naar Bartóks strijkkwartetten legio. Misschien dat de vier strijkers te veel gezamenlijk optrekken, dat geeft er iets amechtigs aan op den duur, maar wat een meesterschap toont Simons over dit moeilijk te temmen genre!

Marijn Simons: Vioolconcert op. 13. Strijkkwartet op. 12 en Capriccio op. 11. (Etcetera KTC 1219)