Een komisch geval van pech

De blik in zijn ogen zegt alles. Het joch, dat eerder de autosleutels van zijn vader heeft weggegrist om stoer in diens Saab Cabrio Turbo met open dak een ritje langs de boslaan te maken, ziet een hels visioen voor zich. Even was hij afgeleid, zodat hij tegen een Jaguar opbotste, maar de schade viel dubbel en dwars mee. Hij slaakte een zucht van verlichting. Tot de portieren van die andere auto opengaan en de knaap oog in oog staat met de twee heren die eruit stappen. De één is de advocaat mr. Max Moszkowicz die in zijn afwachtende pose, met de handen over elkaar, herinneringen oproept aan Oliver Hardy. De tweede is zijn jongste – en bekendste – zoon mr. Bram Moszkowicz; hij wrijft zichzelf met een van pijn vertrokken gezicht in de nek.

In de nieuwe reclamefilm voor Centraal Beheer, die sinds donderdag in de bioscopen draait en vanaf oudejaarsavond op de televisie te zien zal zijn, wordt geen woord gesproken. De aanblik van deze twee befaamde strafpleiters is voldoende om de jongeman met stomheid te slaan. ,,Even Apeldoorn bellen'', luidt dan ook de tekst die, bij wijze van frappe, naast zijn beduusde gezicht verschijnt.

Voor het eerst in de vijftienjarige reclamegeschiedenis van de Apeldoornse verzekeraar is een beroep gedaan op bekende Nederlanders. Het idee was, aldus de makers van het Amstelveense reclamebureau Result DDB, een komisch geval van pech te creëren. De vraag luidde met wie men in Nederland het minst graag een aanrijding zou willen hebben. En volgens de reclamemakers was daarop maar één antwoord mogelijk: met de heren Moszkowicz. Zij zijn in Nederland even bekend als Coca-Cola, zo bleek uit een onderzoekje dat speciaal voor deze gelegenheid werd gehouden. Als zij hadden geweigerd aan het filmpje mee te werken, was er geen filmpje geweest.

Maar ze toonden zich graag bereid. ,,Toen mij verbaal werd duidelijk gemaakt wat het idee was,'' zegt Moszkowicz junior, ,,moest ik meteen bulderen van het lachen. Ik vond het een heel grappig uitgangspunt: wie nou degenen zijn met wie je in Nederland absoluut geen ruzie wilt hebben.'' Senior knikt. ,,Toen jij mij erover opbelde, had je al de slappe lach. En wat het voor mij extra grappig maakt, is het feit dat het iets met ons vak, met het recht te maken heeft. Die jongen ziet ons staan en denkt: oh, dat wordt een proces. Daardoor was het voor ons in zeker opzicht gemakkelijker hieraan mee te werken dan als het bijvoorbeeld iets over zoetwaren was geweest. Dit past bij ons werk. Dit is ook geen aanprijzing.''

Eén keer eerder heeft Max Moszkowicz aan reclame meegewerkt. Een jaar of wat geleden poseerde hij voor een advertentie voor Philips-dicteerapparaten. ,,Als beloning heb ik toen nog zo'n dicteerapparaat gekregen'', herinnert hij zich. Hoe de honorering ditmaal is geregeld, wensen de beide strafpleiters niet te zeggen. Zelfs de veronderstelling dat Centraal Beheer niet heeft volstaan met betaling in natura, stuit af op beider glimlachend stilzwijgen. Wel zeggen ze met genoegen terug te denken aan het dagje filmen, onder regie van Rogier van der Ploeg, in september in de buurt van Bilthoven. ,,Ik weet nog dat jij vooral de catering interessant vond'', zegt de zoon plagerig tegen zijn vader.

Ooit gold voor advocaten een verbod om reclame te maken, maar dat is allang opgeheven. ,,Inderdaad zou dit vroeger misschien onder het reclameverbod vallen,'' oppert Moszkowicz junior. ,,Dat weet ik wel zeker'', repliceert senior. ,,Men zegt trouwens dat dat taboe destijds mede door mijn toedoen is verdwenen. Hoe dan ook, nu geldt de regel dat je als advocaat gepaste reclame mag maken. Maar in dit filmpje maken we natuurlijk geen reclame voor onszelf. En als ik dat zo mag zeggen: reclame voor onszelf hebben wij ook niet meer nodig.''