Uitgekrast

Je hebt voor het eerst een draagbare telefoon en dus een probleem. Bij een wegtikkend beltegoed moet handelend worden opgetreden, maar hoe.

In de telefoonwinkel zijn een paar mensen voor mij. De eerste 'zit vast' met haar telefoon. Ze zit 'in een programma' en 'kan daar niet uit komen', de verkoper zo te zien ook niet. Na enig heen en weer geschuif belandt de telefoon weer bij haar. Ze moet thuis maar kijken wat er mis is gegaan, zegt hij. Hier, waar de telefoon vandaan is gekomen, kunnen ze haar niet helpen.

De tweede klant, ook dame, spreekt een soort van Engels en wordt in dito bewoordingen beantwoord. "Can I make call to Israel?" De verkoopster: "This is (volgt naam van een abonnement)" Na een eindeloos lijkende herhaling van zetten gaat de engelssprekende dame onverrichter zake de winkel uit.

Mijn beltegoed moet worden 'opgewaardeerd'. Daarvoor heb ik een kaart nodig. De verkoopster geeft de bewuste kaart en zegt dat daarop mijn code staat. Even kijkt ze wat ik doe, daarna kijkt ze weer naar buiten. Ondertussen verricht ik op de toonbank een voor mij nieuwe handeling: krassen. Uiteindelijk moet hierdoor een cijfercombinatie zichtbaar worden.

Met mijn huissleutels kras ik over een zwart vlakje. Cijfers verschijnen, en naarmate ik verder kras, lijken ze ook weer te verdwijnen.

"En nu?"

Ik moet die code doorbellen om het beltegoed in werking te stellen. Ik toets de code in: niks. Nog een keer, weer niks. De verkoopster neemt mijn telefoon met een mengeling van onverschilligheid en irritatie over en vraagt wijzend op de vrijgekraste code op de kaart: "Wat staat hier?" Sommige cijfers zijn door het krassen vervaagd.

"Ik weet niet of dit een acht of een negen was", zegt ze tegen een chefachtige jongeman met das en colbert. De jongeman pakt mijn telefoon en kaart. De verkoopster kijkt weer naar buiten.

De jongeman belt met zijn mobieltje het hoofdbureau met de vraag of ik weer een nieuwe kaart kan krijgen. "Deze klant heeft per ongeluk de cijfers weggekrast." Ik sta na een half uur weer buiten met een opgewaardeerd beltegoed. Ik loop door het blikveld van de verkoopster, ze ziet me nog steeds niet.