Iggy Pop herontdekt het sonore parlando

Veel meer dan Mick Jagger is Iggy Pop (52) een wandelend monument van de tijd dat rock & roll nog wild en onbezonnen was. Op zijn nieuwe cd Avenue B lijkt het of James `Iggy' Osterberg het wat rustiger aan is gaan doen. Ook het begin van het eerste van twee uitverkochte Paradiso-optredens wees in die richting, toen hij geknield op de vloer met een akoestische gitaar zijn scabreuze lied Nazi girlfriend ten gehore bracht. Het klonk bijna gevoelig: `I want to fuck her on the floor/ among my books of ancient lore.' Onmiddellijk daarna barstte de Noerejev van de rock los in zijn explosieve balletposes, begeleid door de harde gitaarmuziek die sinds de begindagen van zijn sixties-garagegroep The Stooges hooguit wat gepolijster is gaan klinken.

Wéér leek het of zijn immer ontblote bovenlijf peziger was geworden, en weer brulde hij als een in zijn puberteit gevangen jochie van zestien dat het geen pretje is om alleen op de wereld te staan: No fun to be alive en I'm the world's forgotten boy Iggy Pop heeft van zijn publiek een volmacht gekregen om nooit volwassen te worden. Bij Lust for life riep hij visioenen op van de palmboompjes die hij ooit bij AVRO's TopPop molesteerde, en bij I wanna be your dog herinnerden de oudgedienden onder zijn publiek zich hoe ze al lang vóór de Sex Pistols de pogo hadden gedanst.

Iggy's repertoire blijft afhankelijk van die oude krakers. Van de nog maar drie jaar oude cd Naughty Little Doggy speelde hij nu al niets meer en de band ploegde zich met moeite door de namaak-funk van het nieuwe nummer Corruption. Koortjes werden weggelaten omdat ze toch wel door de zaal werden meegebruld en het relatief subtiele ritme van The Passenger bleek te hoog gegrepen voor de band van stoere maar gezichtsloze huurlingen.

Als er al sprake was van een muzikale ontwikkeling, dan was het de herontdekking van Iggy's sonore en onheilspellende parlando, in 1977 aangrijpend toegepast in het door David Bowie geproduceerde Turn blue en recentelijk dankbaar gesampeld door de jonge groepen Mogwai en Death In Vegas.

Met het gesproken verhaal over een gedoemde liefdesrelatie in I felt the luxury solliciteerde punkdichter Pop met succes naar een spoken word-optreden tijdens het volgende Crossing Border-festival, waarna hij weer ouderwets tekeer ging in het schreeuwnummer No fun en de garagepunkklassieker Louie Louie. Na afloop splitsten de aanwezigen zich op in twee kampen: zij die vonden dat het te hard was en dat een artiest voorbij de midlife crisis zich niet meer zo uit hoort te sloven, en zij die dolgelukkig en met piepende oren naar buiten strompelden.

Concert: Iggy Pop. Gehoord: 4/12 Paradiso, Amsterdam.