Handvest onderwijs

De Leidse bestuurskundige Toonen adviseert onderwijsminister Hermans om wetgeving te vervangen door een vrijblijvend handvest waardoor de taak van de inspectie in handen van ouders wordt gelegd (NRC Handelsblad, 28 november). Toonen legitimeert dit idee door scholen een Sovjet-achtige onderdaanmentaliteit aan te wrijven. Bij gebrek aan feiten dienen insinuaties om het jarenlange feilen van het Nederlandse onderwijsbeleid op schoolleiders en leraren te projecteren.

Internationale vergelijkingen door de OESO tonen al jaren aan dat Nederland met zijn investeringen in het onderwijs steeds verder achterblijft. De media melden een niet aflatende stroom van gevolgen: bovengemiddelde stress, ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid, zonder welke er volgens Hermans zelf geen lerarentekort zou bestaan; half failliete lerarenopleidingen en volstrekt onvoldoende nascholing ter ondersteuning van vernieuwingen.

Opeenvolgende kabinetten die de school murw bezuinigen, krijgen het onderwijs dat zij verdienen. Het is wel erg doorzichtig om eerst zo'n proces te veroorzaken en vervolgens de scholen met de schuld en de ouders met de verantwoordelijkheid op te zadelen. Autonomievergroting en deregulering zijn de mooie woorden om zo'n neoliberaal verwaarlozingsbeleid te maskeren.

Is de kenniseconomie van de BV Nederland met dit alles geholpen? Het kabinet en het gewillige ministerie van Onderwijs houden zich doof. Ouders betalen belasting om goed onderwijs voor hun kinderen te krijgen, niet om verantwoordelijkheden van de overheid te moeten overnemen. Het lijkt soms of de staat der Nederlanden ouders wil suggereren: het is al lastig genoeg dat u kinderen krijgt en grootbrengt, verwacht niet van ons dat wij u ook nog helpen.