De Naam is Klaas

My name is Bond, James Bond. Klinkt toch wat indrukwekkender dan de titel die de Avro gegeven heeft aan de documentaire over 007. Als je enig respect hebt voor de Britse geheim agent noem je een dergelijk programma niet: Mijn Naam is Bond, James Bond. Een laffe poging om van de legendarische held een suffe, gezellige Nederlandse stadswacht te maken. Als we losers willen zien kijken we wel naar beelden van de befaamde pianist kolonel Karremans. Naar verluidt lachen zelfs de piano's waar hij op probeert te spelen hem uit.

De documentairetitel klinkt een beetje als Mijn Naam is Klaas, Sinterklaas. Zonde want veel volwassenen (voornamelijk de mannelijke) geloven nog in James Bond. Daarmee is meteen het probleem van het interessante programma genoemd. Ik wil helemaal niet weten waarom de vleesgeworden jongensdroom zo aanslaat. Discussies over de verschillen tussen Sean Connery en Roger Moore, de rol van de Bondvrouwtjes en de toename van het geweld, ontnemen mij de Bondillusie. Ineens ga ik me afvragen of ik wel van een seksistische en eenzame moordenaar mag houden. Hij wordt misschien niet aardig behandeld door zijn tegenstanders, maar het aantal door hem veroorzaakte rouwadvertenties neemt schrikbarend toe.

Toch raakt James Bond, net als voetbal, een gevoelige snaar in de mannelijke psyche. Misschien is de wereld van Bond wel de wereld waar mannen het liefst in zouden wonen. Je beschikt over het best denkbare excuus (redding v/d wereld), je hoort bij de goeien en vrouwen trappen in de goedkoopste trucs. James Bond geeft ons een glimp van de wereld die niet geheel verpest is door Eva's hapje van de verboden appel. Af en toe lijkt zijn situatie uitzichtloos, maar je weet dat hij de enige Engelsman is die zich zonder ironie van de Engelse grootheidswaanzin mag bedienen. In dienst van de Engelse Koningin (vertaling voor de Avrolezers) die onze eigen Beatrix volledig aftroeft door haar liberale regelgeving. Bond mag liegen, moorden en geld uitgeven dat het een lieve lust is. Niet voor niets was het Bondavontuur waarbij hij gebruik maakte van Philips gadgets de slechtste in de reeks. Dat Q verrukt was over de ontploffingsmogelijkheden van bijvoorbeeld hun tosti-ijzers begrijp ik, maar zelfs Q wist niet precies wannéér ze iedere keer zouden ontploffen.

James Bond moet je ondergaan en niet onderzoeken. Als je er over na gaat denken kun je het plezier wel schudden. Of in Avro-taal; schudden en niet roeren.

Close-Up: Mijn Naam is Bond, James Bond, zondag, Ned.1, 18.32-19.29u.