Beelden in Gorredijk

Van de vele bronzen die van Guus Hellegers (62) in de openbare ruimte tussen Friesland en Limburg te vinden zijn is dat in Heerenveen nog steeds het meest kenmerkende. Het is een ruim levensgroot portret ten voeten uit van de dichter en politicus Fedde Schurer in de vorm van een soort tweezijdig reliëf. Met andere woorden: het beeld is bijna plat, hetgeen de figuur, als je er omheen loopt, een vervreemdend verschuivend perspectief verleent. Jarenlang was deze inperking van de derde dimensie letterlijk en figuurlijk het beeldmerk van Hellegers met een lange reeks direct herkenbare werken als gevolg. Bijvoorbeeld dat van het zittende oude vrouwtje dat geheel met haar stoel is versmolten. Haar benen werden de poten van de stoel, haar lichaam verzonk in de zitting.

Ook het in opdracht van de gemeente Utrecht uit steen gehakte beeld `twee handen op één buik' getuigt van Hellegers' virtuositeit. Een oudere man en een jonge vrouw gaan dermate in elkaar op dat zij samen één grote, bolronde buik hebben, zij omdat ze zwanger is en hij als gevolg van het al te goede leven.

Startpunt was een penning met de voorstelling van een zwangere vrouw met aan de ene kant haar lichaam en aan de andere zijde haar benen. Toen de benen zich in de derde dimensie strekten en de penning op pootjes stond was er het begin van een nieuwe ontwikkeling.

Guus Hellegers, opgeleid aan de academies van Den Haag en Antwerpen, laat op het ogenblik in de Galerie Hoogenbosch in Gorredijk zien dat de platte periode gepasseerd maar toch van blijvende invloed is op zijn werk van nu. Niettemin is er sprake van een keerpunt dat naar een ander spoor leidde. Hellegers situeert het in Leeuwarden waar hij deel uitmaakte van een kunstenaarsclubje dat eens in de zoveel tijd naar levend model tekende. De beeldhouwer was op zeker moment het tekenen zat en nam een paar wasplaatjes mee. Hij maakte twee driedimensionale schetsjes van het liggende naakt, die een nieuw uitgangspunt werden voor een reeks die nu een zaal in Gorredijk vullen.

Deze beelden zijn opgebouwd uit horizontale en verticale vlakken die zich weliswaar tot in de derde dimensie uitstrekken, maar toch het schematiserende van het eerdere werk behielden. Ze vertegenwoordigen elk in hun half-abstractie een direct aansprekende houding, een gebaar, een wisselende vorm van elegantie.

De liggende naakten werden ooit geëxposeerd op opengewerkte sokkels die vervolgens een eigen leven gingen leiden in de vorm van poorten in leisteen en marmer. Droompoorten noemt de beeldhouwer ze, of gedachtepoorten, die toegang verlenen tot onbekende gebieden, tot gefantaseerde panorama's die mooi of dreigend kunnen zijn.

Soms worden de poorten bekroond door diverse varianten op het liggende naakt, soms zijn ze geheel zelfstandig geworden. Deze poorten vullen de tweede zaal van de tentoonstelling in Gorredijk.

Guus Hellegers exposeert er samen met zijn zoon Joris, die aan de academie van Groningen tot schilder werd gevormd. Zijn vader was er een van de docenten. Joris Hellegers laat een serie abstracte kleurcomposities zien.

Guus en Joris Hellegers, tot 27 december in Galerie Hoogenbosch, Stationsweg 66, Gorredijk. Do t/m zo van 13.30-17.30u