Natuurmonumenten

Mr. F.W.R. Evers, directeur Natuurmonumenten, houdt een gebrekkig betoog in NRC Handelsblad van 23 november. Hij stelt terecht dat organisaties niet over hun eigen `normen en waarden' hoeven te onderhandelen. Dit als reactie op de directeur van de Haven Ondernemers Vereniging, prof. H.W.H. Welters, die een Ruimtelijk Economische Raad à la de SER voorstelt teneinde de milieubeschermers in te bedden in het Groene Poldermodel, waardoor ze `wellicht worden opgevoed tot het dragen van medeverantwoordelijkheid voor onze economische toekomst' (12 november).

Evers verheft die organisatie-eigen normen en waarden tot een `gemeenschappelijke basis voor het overleg'. Van welke organisatie dan wel? ,,Je blijft gewoon met je handen van de Waddenzee af'', schrijft hij. Dat ordinaire `gewone' van het eigen gelijk blijkt dus die gemeenschappelijke norm te wezen. Ik tel in zijn betoog tien keer `normen en waarden' en negen keer het woord `gemeenschappelijk' (m.b.t. die `waarden', `gevoel' etc). Dat organisaties met tegengestelde belangen en normen niet tot gemeenschappelijk gevoelde normen kunnen komen, ziet Evers over het hoofd.

De havenbaron zal zijn Maasvlaktes heus niet zomaar aan de kluten prijsgeven. Wat die waarden voor Natuurmonumenten verder allemaal inhouden, daarover geen woord. Misschien logisch, met zo ontzettend veel leden, en van alle gezindten. Of worden die normen en waarden als bekend verondersteld? Over zaken die er echt toe doen, verneem je helaas niets. Hoe in de toekomst stelt Natuurmonumenten zich eigenlijk nog een stil en ongerept landschap voor indien geen stelling wordt genomen tegen de massale immigratie naar ons land? Het lijkt me even belangrijk als het zich uitspreken tegen het dogma van de economische groei.