Zelfrespect

Opeens kon je ze zien lopen over de Amsterdamse Wallen. Naar hun oranje hesjes te oordelen medewerkers van de Reinigingsdienst. Maar wat praten ze opgewonden met de scene van verslaafden. En wat wankelen sommigen op hun benen. En waarom dragen ze horloges met daarop het logo van de politie?

Het waren de `hanteerbare en stabiele' drugsverslaafden die de politie afgelopen zomer had ingezet om minder hanteerbare en instabiele collegagebruikers de weg naar hulpverleningsland te wijzen. Ze hadden een naam: Outlookers. Ze kregen `coaching' van de politie. Door hun zinvolle dagbesteding zouden de Outlookers — doorgaans door iedereen beschouwd als het schuim van de straat — weer een gevoel van eigenwaarde krijgen. Steeds een beetje meer. Misschien konden ze uiteindelijk wel een echte baan krijgen.

Maar waar zijn ze gebleven? Vraag het aan wijkteamchef Dick Eeken van de Warmoesstraat en er volgt een exposé van een uur over de bureaucratische rimram van de hulpverlening en miljoenen aan subsidies die niets oplossen.

Dat zit zo. Het Outlook-project was een idee van de politie Warmoesstraat, maar de hulpverlening zou het uiteindelijk moeten overnemen. Daarom zocht de politie al in een vroeg stadium contact met stichting De Regenboog. Daar waren ze enthousiast. Verslaafden zijn voor hulpverleners moeilijk te bereiken, wie weet komen ze makkelijker binnen aan de hand van hun eigen broeders. Dus zette De Regenboog een eigen veldwerker op het project en wees een gebruikersruimte aan als verzamelpunt voor de Outlookers.

Het liep zo waar gesmeerd. Na drie maanden vond de verantwoordelijke politieman dat hij best vier weken met vakantie kon gaan. Fout. Toen hij terugkwam was er geen Outlooker te bekennen. Hun hesjes zijn nooit meer teruggevonden. Nu is politiecommisaris Eeken zo ,,verbijsterd en teleurgesteld'' dat hij al zijn dienders heeft verboden nog ,,enig contact'' te hebben met De Regenboog.

Het is een misverstand over het begrip samenwerking, zegt de directeur van De Regenboog. De politie was verantwoordelijk voor het project. Als de coördinerende agent dan meent weg te moeten gaan zonder de boel fatsoenlijk aan een ander over te dragen, dan gaat het natuurlijk mis. Wat kon de Regenboog doen, zegt de directeur. Alsof ze geld hebben om zomaar opeens een nieuw project uit te voeren. De wethouder Zorg had immers besloten geen subsidie aan Outlook te geven omdat het begeleiden van verslaafden geen taak van de politie is.

Op bureau Warmoestraat hadden ze graag een telefoontje gehad toen het mis ging. Toch willen ze het nog een keer proberen, met Streetcornerwork uit de Bijlmer. Maar hoe staat het met het zelfrespect van de Outlookers? De politiecommisaris heeft er vertrouwen in. ,,Deze jongens zijn al honderd keer opnieuw begonnen.''

    • Monique Snoeijen