Ann Burton

,,Hoe verklaar je zoiets? Mijn leeftijdgenoten kozen voor popmuziek, maar als ik de hele dag hectisch bezig was geweest, zette ik het liefst een plaat op van Ann Burton — en dan kwam ik helemaal tot rust. Ik werd getroffen door haar stem. Ze gaf troost en warmte, maar riep bij mij tegelijk het gevoel op dat ze zelf ook een enorme behoefte aan warmte had. Ik besef dat ik met het schrijven van een boek over haar aan de moeilijkste klus ben begonnen die een beginneling als ik zich op de hals kan halen, maar ik ben trots en blij dat ik nu iets terug heb kunnen doen.''

Anneke Muller (46) is de auteur van Blue Burton, een liefdevol boekje over de jazz-zangeres Ann Burton die tien jaar geleden op 56-jarige leeftijd overleed aan borstkanker. De titel werd ontleend aan de langspeelplaat waarmee Burton in 1967 debuteerde. Tijdens de boekpresentatie werd vrijdag, ten overstaan van de halve Nederlandse jazzwereld, ook een heruitgave op cd van deze plaat ten doop gehouden. Als sponsor voor beide projecten fungeerde Amnon Rafalowicz, neef van de zangeres, die ook eigenaar is van de RAF-geluidszaken. De schrijfster is in het dagelijks leven in Zwolle werkzaam in het onderwijs.

,,Dit is een heel aparte belevenis voor mij geweest. Het is, denk ik, allemaal voortgekomen uit iets wat ook met mijn beroep te maken heeft. Heel vaak heb je te maken met aparte kinderen die meer hulp nodig hebben dan de anderen. Het zit in mij om zulke kinderen te willen beschermen. Zoiets had ik ook met Ann. Ik had haar nooit ontmoet, maar was in oktober '89 van plan naar een optreden van haar in Nick Vollebregt's Jazz Café in Laren te gaan. Dat ging niet door, omdat ze ziek was. Ik heb haar toen een brief geschreven, maar een maand later kwam het bericht van haar dood. Dat heeft me ontzettend aangegrepen. Ik heb contact opgenomen met het correspondentie-adres in de overlijdensadvertentie — zomaar, om die mensen heel veel sterkte te wensen en te zeggen dat Nederland een heel bijzonder iemand had verloren.

,,Door dat adres kreeg ik een vriendin van Ann te spreken, met wie het klikte. Ik ben bij haar op bezoek geweest, en daarna ook bij familieleden, en allengs ontstond het idee om een boek over haar te maken. Natuurlijk kreeg ik te horen dat ze ook wel haar scherpe kantjes had. Ze zou haar muzikanten niet altijd de credit hebben gegeven waarop ze recht hadden. Maar iemand zei: `ze was geen lastpak, ze was een vrouw die voor zichzelf opkwam'. En zo'n vrouw wordt al gauw als moeilijk beschouwd.

,,Over bepaalde dingen heb ik bewust discreet willen zijn. Ann had vreselijk veel moeite om te praten over haar onderduikjaren als kind, en ze weigerde ook altijd te vertellen waarom ze geen Rafalowicz meer wilde heten. In een onderduikperiode kunnen verschrikkelijke dingen gebeuren. In haar stem kon je horen dat daar een stuk verdriet zat. Maar daarover heb ik niet geschreven; ik wilde er rekening mee houden dat Ann die dingen zelf buiten de publiciteit heeft gehouden. Ik wilde een arm om haar heen slaan, en dat heb ik gedaan.''

Anneke Muller: Blue Burton. Uitg. Conserve, ƒ29,95

Ann Burton: Blue Burton. Sony SMM 496791 2

    • Henk van Gelder