Grote stad 3

Eduard Bomhoff beschrijft hoe hij in Rotterdam tussen de Doelen en Centraal Station door vier bedelaars wordt aangesproken en in New York tussen Lincoln Center en het hotel door geen enkele. De gekozen burgemeester Giuliani wordt hiervoor bewonderd terwijl in Nederland een burgemeester, benoemd door de Kroon, een dergelijke daadkracht moet missen.

Nu zijn er wel degelijk daklozen in New York alleen niet rond de plekken waar de meeste toeristen en invloedrijke mensen zich ophouden, zoals Wall Street, Times Square en ook Lincoln Center. Burgemeester Giuliani heeft zichzelf populair genoeg gemaakt voor een tweede termijn door veel daklozen op niet mis te verstane wijze te verplaatsen naar onder andere de Grand Concourse in de Bronx. Vervolgens werden mensen ingehuurd die ervoor zorgen dat toeristen en invloedrijke mensen niet worden lastig gevallen met de harde realiteit van de samenleving in een grote Amerikaanse stad. Hier wordt nauw op toegezien door de vele door Giuliani ingehuurde politiemensen of door veiligheidsbeambten van één van de 41 Business Improvement Districts (BID's) in Manhattan. BID's zijn semi-openbare organisaties die het beheer en de ontwikkeling van een bepaald gebied hebben overgenomen van de gemeente. Bomhoff wordt aangeraden zijn proefondervindelijke wandeling uit te breiden naar East Harlem, Broadway ten noorden van 135th Street, de metro en delen van de Bronx, Queens en Brooklyn.

Een gekozen burgemeester kan in sommige opzichten bevorderlijk zijn voor de ontwikkeling van een stad.

Het systeem in New York is echter zeer polariserend waarbij de huidige burgemeester in zijn vele interviews onpopulaire problemen veronachtzaamd of uit de weg gaat waardoor een goede langetermijnplanning wordt bemoeilijkt.

    • Widemar Spruijt