De beker van Vandervennet

Belgen hebben iets met atletiek. Meer dan Nederlanders, leert de geschiedenis. Vooral met loopnummers. We herinneren ons onder anderen de 800 meter-loper Roger Moens en de lange afstand- en veldlopers Gaston Roelants en Vincent Rousseau. Misschien minder bekend, maar nauwelijks minder succesvol dan voorgaande atleten was Frederik Vandervennet. Een loper die bij voorkeur de marathon liep. Medio jaren tachtig won Fred de marathons van Melbourne (1985) en Barcelona (1986). Hij liep de 42,5 kilometer respectievelijk in 2.12,35 en 2.15,45. Tijden waarmee de Belg in die tijd voor de dag kon komen. De meeste voldoening kreeg Vandervennet toch met de achtste plaats die hij in 1986 in de Mainichi-marathon van Tokio behaalde. Hij liep de afstand in 2.14,46 – maar dat terzijde. Zijn voldoening gold vooral de prijs die hij van de Japanners in ontvangst mocht nemen. En wat voor een prijs. Een trofee die het midden houdt tussen een beker op pootjes en een kandelaar. Het bijzondere aan dit afschuwelijke ding is nog dat hij liefst 76 centimeter hoog is. En dat voor een loper die `slechts' als achtste eindigde. De vraag is gewettigd hoe groot en hoe hoog de trofeeën die de lopers die vóór Vandervennet eindigden en veel harder liepen dan wel niet waren. Wat kreeg de winnaar? Dat vertelt het verhaal van de beker van Vandervennet niet, helaas.

Aflevering 47 in de serie over helden van deze eeuw

    • Guus van Holland