Krantenstrips

De Amerikaanse tekenaar Bruce Tinsley richt zijn venijn voornamelijk op president Bill Clinton, politieke correctheid, de distributie van condooms op middelbare scholen en het dreigende verbod op vuurwapens. Zijn held is de eend Mallard Fillmore, die het als rechtse journalist niet makkelijk heeft tussen al zijn liberaal-progressieve collega's. Nadat Fillmore bij een krant is ontslagen wegens ongewenste intimiteiten – hij had een collega gecomplimenteerd voor haar mooie schoenen – kan hij slechts via het door hem verafschuwde officiële voorkeursbeleid weer aan de slag komen als televisiejournalist. Als eend maakt hij deel uit van een `Amfibisch-Amerikaanse minderheid'.

De morsige en geharde Fillmore komt, aldus de dertiger Tinsley, schoorvoetend op voor de ,,in de steek gelaten gemiddelde belastingbetaler die ziek wordt van de linksige media en zich genegeerd voelt door de culturele gevestigde orde''.

Het was even slikken voor de Amerikaanse lezers toen Mallard in 1992 bij The Daily Progress in Charlottesville debuteerde. Ze waren gewend aan subtiele en vooral progressieve maatschappijkritiek van bijvoorbeeld Garry Trudeau in zijn bekende politieke strip Doonesbury. Tinsley werd volgens eigen zeggen zelf ontslagen bij de krant nadat hij een vileine aflevering, waarin hij een nationaal cultuurfonds bekritiseerde, weigerde aan te passen.

Maar de strip, die is getekend in die typisch Amerikaanse, rafelige cartoonstijl, was toen al ontdekt door The Washington Post. Op dit ogenblik verschijnen de avonturen van de eend in 400 kranten. The Denver Post, die Mallard liet vallen wegens zijn politieke opvattingen, moest na protest van lezers én adverteerders van het besluit terugkomen.

Voordat Tinsley de strip bedacht, werkte hij als journalist, eindredacteur, illustrator en politiek cartoonist bij diverse lokale kranten. Mallard ontstond toen een van de kranten een nieuw logo wilde hebben voor de weekendbijlage. Hij kwam met drie ideeën: een blauw nijlpaard, een in avondkleding gestoken neus met een wandelstok en een eend. Het nijlpaard werd afgekeurd omdat dit dier beledigend zou zijn voor dikke mensen, vooral voor dikke vrouwen. Ook de neus kon niet door de beugel: ,,beledigend voor mensen van joodse en mediterrane afkomst, en niet te vergeten de Arabieren én alle mensen met een grote neus''. Tinsley: ,,Ik dacht dat ze een grapje maakten, maar dat bleek niet het geval.''

Zo kreeg de Amerikaanse conservatieve `underdog' een held die het voor hem opneemt: een eenzame eend zonder illusies.

(Mallard Fillmore op internet: www.kingfeatures.com/comics/mallard. Tekst Dik Rondeltap)

    • Dik Rondeltap