Het blikje met Stan Ockers

Duizenden mensen waren aanwezig op de koninklijke begrafenis van Stan Ockers. Huilende vrouwen en huilende wielrenners begeleidden `Stanneke' in oktober 1956 naar zijn graf in Borgerhout, nabij Antwerpen, waar hij 36 jaar eerder geboren was. De kleine Ockers was immens populair in zijn land. Op 29 september 1956 kwam hij een baanwedstrijd in het Antwerpse Sportpaleis voor de ogen van duizenden supporters zwaar ten val. Een paar dagen later overleed Ockers aan de gevolgen van een schedelbreuk. Ockers was geen supertalent, maar door zijn overwinningen op alle wielerspecialismen en door zijn uitstraling, was hij een volksheld. Hij was een slimme wielrenner, met een uitstekend koersinzicht. De Belg eindigde in 1950 en in 1952 zelfs als tweede in de Tour de France. Bovendien won hij in 1955, als 35-jarige, de wereldtitel op de weg, nadat hij eerder dat jaar de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik had gewonnen. Met Rik van Steenbergen won hij op de baan dat jaar ook de zesdaagse van Antwerpen. Een jaar later won hij weer die zesdaagse en werd hij tweede in de Ronde van Vlaanderen, tweede in Bordeaux-Parijs, achtste in de Tour en vierde op het WK. Het jaar zou eindigen met die rampzalige val. Op de top van Les Forges, in de Ardennen, staat een gedenksteen ter nagedachtenis aan Stan Ockers, die postuum de Orde van Leopold II werd toegekend.

Aflevering 49 in de serie over helden van deze eeuw.

    • Guus van Holland