Joey Roukens begint veelbelovend in serie jonge componisten

Bestaan er wonderpubers, of worden wonderkinderen meteen volwassen? Theater Lantaren in Rotterdam koestert componerende pubers in een serie `Titaantjes' die gisteren is begonnen met een programma rond de 16-jarige Vlaardingse componist Joey Roukens, zoon van een Nederlandse vader en een Chinees-Indonesische moeder. Er volgen nog pianist/componist Wilbert Bulsink uit Doetinchem, pianist/componist Christopher Devine uit Wassenaar en violist/componist Marijn Simons uit Geleen. Over de laatste schreef de Duitse pers: `Beter dan Anne-Sophie Mutter', wat verwachtingen schept aangaande zijn dubbeloptreden op 3 december bij het Residentie Orkest.

Joey Roukens liet de pianosoli over aan de 15-jarige Maureen Wong, die naast Roukens' Herinneringen uit 1998-'99 in de vorm van acht korte pianostukken, ook nog Schumann speelde. Zelf trad Roukens op als toetsenist en zanger met zijn bandje Limah. Hij onderstreepte zijn afkomst van moederszijde in vrijwel elke compositie, zoals in de fluitsolo The Heaven of Bataguru uit `97, in een hommage aan de Hindoestaanse oppergod of in het meest recente Concerto Purbakala voor twee Balinese fluiten en ensemble, hier uitgevoerd met twee blokfluiten.

De stijl is een mengvorm van Indonesische en Indiase film- en popmuziek gevat in een impressionistisch kader. Roukens komt ongeveer uit waar eens Alexander Voormolen begon. De hang naar het virtuoze levert de prikkelendste resultaten op, zoals het leuke popachtige prestissimo in het nieuwe dubbelconcert. In de langzame delen storen de larmoyante voorslagjes die de muziek onnodig goedkoop maken. Belangrijk lijkt mij de evidente progressie. Na de onhandig klinkende fluitsolo over de nog richtingloze Herinneringen klinkt het Concerto Purbakala in een langere adem veel zelfbewuster. Dat belooft wat.

Concert: Nieuw Ensemble o.l.v. Micha Hamel. Werken van Joey Roukens. Gehoord 17/11 Lantaren Rotterdam. Opname De Concertzender voor latere uitzending.

    • Ernst Vermeulen