INGRID JENSEN

Op het podium van de Willink-zaal, waar ze afgelopen juli stond tijdens het North Sea Jazz Festival, leek de Canadese trompettiste Ingrid Jensen op een angstig in elkaar gedoken vogeltje. Van die onzekere houding, die zich toen uitte in een wat bibberig, klein geluid, had ze geen last toen ze in april '98 de Systems Two Studios in New York betrad om Higher Grounds op te nemen. Ook op de cd is haar geluid niet erg krachtig maar ze compenseert dat met een groot gevoel voor ingehouden lyriek. De invloed van Art Farmer, van wie ze ooit les had, klinkt door in haar spel, maar Jensen heeft in de vijf jaar dat ze nu onder eigen naam opneemt steeds meer een eigen stem ontwikkeld.

Dat die stem goed tot uiting komt op Higher Ground is te danken aan een afgewogen keus voor repertoire en begeleiders. De negen composities op de cd – slechts één van haarzelf, de rest geschreven door haar begeleiders of door grootheden als Freddie Hubbard en Chick Corea – zijn van een mainstream-schnitt, maar zijn zo transparant opgezet dat Jensens trompet altijd mooi op de voorgrond staat. Saxofonist/fluitist Gary Thomas zorgt verdienstelijk voor verdubbeling van de melodielijnen, daar waar wat extra spierballen nodig zijn en mag als dank af en toe een solootje blazen. Van de andere begeleiders valt vooral toetsenist David Kikoski op, die – voornamelijk op zijn Fender Rhodes orgel – een paar vingervlugge intermezzo's bijdraagt.

Ingrid Jensen: Higher Grounds (Enja, ENJ-93532) Distr. Choice Music.

    • Edo Dijksterhuis