Mafiacomplot

Als de dag van gisteren herinner ik me de finale van het WK-voetbal negen jaar geleden in het Olympisch Stadion van Rome. Niet omdat het een oogstrelende wedstrijd was, verre van dat. Duitsland en Argentinië legden een kleurloze partij op de mat, die in 0-0 zou zijn geëindigd, ware het niet dat de Mexicaanse scheidsrechter Codesal Mendez zeven minuten voor het einde een strafschop aan de Duitsers gaf. Een cadeautje waarover Brehme zich mocht ontfermen. Zijn doelpunt hielp de ploeg van de coach Beckenbauer aan de wereldtitel.

Codesal Mendez, een arts van beroep, wekte op 8 juli 1990 de stellige indruk de Argentijnen een loer te willen draaien. Hij stuurde twee van hen het veld uit en legde de provocerende Duitsers geen strobreed in de weg. De internationale pers sprak na afloop schande van het arbitrale optreden, waarvoor zelfs het toenmalige FIFA-opperhoofd Havelange zich leek te generen.

Negen jaar later, dit jaar dus, beweert de Mexicaanse krant `La Journada' dat Codesal Mendez het Duitse elftal bewust heeft bevoordeeld en laat voorzitter Borja van de Mexicaanse voetbalbond alsnog een diepgaand onderzoek instellen. Was er inderdaad sprake van omkoping? Mochten de Argentijnen de finale niet winnen?

De vraag is natuurlijk wat er nu nog te achterhalen valt in dit schimmige wereldje met zijn louche praktijken dat slechts gevoelig lijkt te zijn voor een krachtige justitiële zweepslag.

Terug naar Rome. Het was de eerste keer dat er een rode kaart viel in een WK-finale. Monzon kon inrukken na een overtreding op Klinsmann. Met tien man, onder wie Maradona, verdedigden de Argentijnen zich zo stug, dat er voor de Duitsers geen doorkomen aan was. Totdat Völler de nuttigste Schwalbe uit zijn carrière maakte. Sensini raakte hem niet aan, maar de bal ging wel op de stip.

Drie minuten voor het eindsignaal kreeg het wanhopig terugverdedigende Argentinië nog een hoekschop toegewezen. Dezotti wilde hem zo snel mogelijk nemen, maar zag zijn geduld zwaar op de proef gesteld door verdediger Kohler, die de bal treiterend lang achter z'n rug vasthield. Er kwam een opstootje van, hetgeen de scheidsrechter merkwaardig genoeg deed besluiten de Argentijn naar de kleedkamer te sturen. De veroorzaker van het incident, Kohler, kreeg niet eens een gele kaart.

Maradona sprak naar aanleiding van de onterechte strafschop en de dubieuze rode kaarten van een mafiacomplot. Zijn team had eerder in het toernooi zowel Italië als Brazilië uitgeschakeld en kreeg daarvoor de rekening gepresenteerd, concludeerde de grootmeester, die vier jaar later door de FIFA uit het WK-toernooi werd gezet omdat hij op het gebruik van doping was betrapt.

Scheidsrechters worden waarschijnlijk nog veel meer dan vroeger in de verleiding gebracht een elftal te bevoordelen dat bereid is er rijkelijk voor te betalen. Een club die met een overwinning miljoenen kan verdienen en zich van enige arbitrale hulp probeert te verzekeren door een anonieme tussenpersoon in te schakelen, voelt zich moreel nauwelijks bezwaard.

Het is te vergelijken met het op grote schaal ontduiken van de belasting en het creëren van een zwartgeldcircuit. Handelingen waarvan AC Milan en Barcelona onlangs weer zijn beschuldigd.

Het was dan ook niet zo raar dat voorzitter Vullings van Willem II na de uitschakeling van zijn club in de Champions League uitriep dat scheidsrechters worden omgekocht door clubs die zich het verlies van tientallen miljoenen guldens eenvoudigweg niet kunnen veroorloven. ,,Real Madrid kan z'n punten gewoon kopen'', sneerde de Tilburgse zakenman.

Jammer alleen dat het keiharde bewijs ontbreekt. Dat is nog even moeilijk te leveren als na de bizarre finale tijdens het wereldkampioenschap van 1990 in Rome.

    • Ben de Graaf