Fulltime moeder

Elsbeth Etty geeft in haar column `Vadertje Staat en moedertje bijstand' (Z 2 okt.) een bijzonder negatief beeld van het leven van de vrouw die kiest voor een voltijds moederschap (bestaat er een parttime moederschap?). Met instemming citeert zij Joke Smit, die deze keuze van een vrouw niet anders kan zien dan een keuze voor een leven buiten de maatschappij, waar dus een kind volgens die visie geen deel van uitmaakt. Deze vrouw beleeft volgens Smit een periode van repressie, waar ze later maar met moeite uit kan komen.

Dit alles doet me denken aan de uitspraken van voornamelijk mannen uit vroeger tijden, nl. dat vrouwen niet hoeven te studeren omdat ze toch `alleen maar' de kinderen moeten opvoeden. Eenzelfde onderschatting en minachting voor de specifieke, onvervangbare rol van de vrouw in de maatschappij proef ik ook in het artikel van Elsbeth Etty.

Na een veelbetekenend begin is de vrouwenemancipatie zo langzamerhand verworden tot een spreekbuis van mannelijke opvattingen. Door de rol van de vrouw te reduceren tot het uitvoeren van zorgtaken is men bijzonder vrouwonvriendelijk bezig. Het gedwongen uitbesteden van een deel van de opvoeding zelfs van het héél jonge kind aan de kinderopvang geeft blijk van diezelfde gezindheid.

Ik zou graag een ander geluid laten horen. De periode waarin de kinderen klein waren heb ik als bijzonder inspirerend en en verrijkend ervaren. Ik maakte kennis met een voor mij volkomen onbekende wereld en ging mij interesseren voor allerlei zaken waar ik vroeger aan voorbijging. Je hoeft maar met je kind naar buiten te gaan (je zit écht niet de hele dag thuis) om te zien dat alles wat een harmonieuze en spontane ontwikkeling van het kind mogelijk maakt, opgeofferd wordt. Op straat is geen plaats meer voor kinderen, geen ruimte om zelf ontwikkeling op te doen. Als je de hele dag met je kind optrekt krijg je oog voor die verschraling van de menselijke contacten en de afbrokkeling van de leefruimte van het kind.

De vrouwenemancipatie zou moeten strijden voor een inkomen dat in overeenstemming is met de maatschappelijke relevantie van het werk van de fulltime huisvrouw en moeder – en voor een gegarandeerde baan later, als de kinderen groot zijn, omdat zij dan van alle markten thuis is!

    • Ellen V.D. Graaff Arnhem