Flitsende dans bij opening Haags festival

Met drie nieuwe werken opende donderdagavond de `young and dynamic dance company' NDT2 de zevende editie van het Holland Dance Festival. Voordat er echter gedanst mocht worden, werd er gesproken door festival-directeur Samuel Wuersten, de Canadese ambassadeur mevrouw M.Bernard en de Haagse wethouder van cultuur mevrouw L.E.J.Engering-Aarts. De laatste bracht de spiksplinternieuwe Cultuurprijs van Den Haag mee (een oorkonde, een object en 50.000 gulden te besteden aan een project) die Jiri Kylián in ontvangst mocht nemen.

Maar toen ging dan eindelijk toch het doek open voor Garnet, een duet gemaakt door Shusaku Takeuchi op speciaal gecomponeerde muziek van Mark Tegefoss en André Bach (Det Whiel). De twee vrijwel naakte dansers bevinden zich in een kleine, smalle afgebakende ruimte waarin een laagje water de lijven doet glanzen en de bewegende voeten spetters doen opvliegen. Het begin oogt harmonieus, de bewegingen zijn langlijnig, lopen vaak synchroon of vullen elkaar in beeld aan. Maar dan onstaan er fricties, de individualiteit van de partners dringt zich meer en meer op, eist zijn eigen plaats, verzet zich tegen manipulaties en claims van de ander. Langs de eerst zo fraai glinsterende achterwand begint een rode vloeistof te stromen en er onstaat een waar bloedbad. De bewegingen worden agressief en verkrampt en toch kan men zich niet van elkaar losmaken totdat aan het eind het toneelbeeld zich opent, de wanden wegvallen en de vrouw, met de man aan haar voeten, als een bevrijd mens de ruimte aanschouwt.

Shusaku schept sterke beelden en de dansers Lydia Bustinduy en Mario Zambrano zijn prachtige uitvoerders. Toch overtuigt Garnet niet echt, omdat de onderdelen te veel uitgesponnen worden en dat doet Garnet ook langer lijken dan het is.

Garden van Rui Horta kenmerkt zich vooral door de manier waarop de vijf dansers zich op de grond laten vallen alsof ze plotseling spier- en botloos zijn geworden, om dan weer met grote energie op te veren. Energie en dynamiek zijn de trefwoorden van Garden hoewel er ook wel onderlinge relaties aan bod komen of misschien meer de reacties van mensen op het handelen van anderen. Interessant van opzet en dansidioom maar niet ijzersterk in dramatische en compositorische opbouw.

Opvallend is de mentale rijpheid waarmee er gedanst wordt. Deze jonge dansers zien er niet uit als onbeschreven bladen maar tonen een weldadige, vanzelfsprekende zelfbewustheid en volwassenheid in de benadering van hun vak. Alle vijftien NDT2 dansers lieten dat nog eens duidelijk zien in Ohad Naharins Minus 16, een zeer knap in elkaar gezet werk opgebouwd uit gedeelten uit Naharins eerdere werken Zachacha, Anaphase, Sabotage Baby en Mosche. Het is een orgie van flitsende, swingende, kronkelende, extatische, uit zijn dak gaande dans, die ter plekke lijkt te ontstaan, maar geraffineerd exact geconstrueerd is met als hilarisch hoogtepunt voor het publiek de deelname van door de dansers meegetroonde toeschouwers uit de zaal (waaronder op deze openingsavond een enthousiast participerende minister Jorritsma). Hoe knap worden zij ongemerkt geregisseerd tot een bepalend onderdeel van de choreografie. Ik houd niet echt van zulke publieksparticipaties maar hier werkt het wel. Minus 16 had daar best kunnen eindigen, nu kwam er nog een stukje achteraan dat eigenlijk niets meer toevoegde. Maar NDT2 heeft er duidelijk een absolute hit mee in huis.

Voorafgaand aan de officiële openingsvoorstelling was er in het Koninklijk Conservatorium de productie Pôles te zien van de Canadees Pierre-Paul Savoie. Een sprookjesachtig gebeuren waarin technische verworvenheden als video en virtual reality naadloos vermengd worden met het live optreden van Savoie zelf en van Jeff Hall. Er wordt een wonderlijke wereld geschapen waarin lichamen zich op kunnen splitsen om in onderdeel of als totaal door ruimte en tijd te reizen, nieuwe dimensies creërend. Wat dans betreft is Pôles niet echt interessant maar als eigentijds, poëtisch en illusionair bewegingstheater absoluut wel.

Holland Dance Festival. Voorstelling 1. Gezelschap: Nederlands Dans Theater 2. Garnet. Choreografie en decor: Shusaku Takeuchi. Garden. Choreografie: Rui Horta. Minus 16. Choreografie: Ohad Naharin. Gezien: 11/11. Lucent Danstheater, den Haag. Tournee t/m 27/1. Inf. (070) 3609931.

Voorstelling 2. Gezelschap: PPS-Dance, Pôles. Choreografie en uitvoering: Pierre-Paul Savoie en Jeff Hall. Gezien 11/11. Koninklijk Conservatorium, Den Haag. Aldaar t/m 14/11.

    • Ine Rietstap