De zilveren medaille van Cootmans

België viel te eer te beurt de eerste Olympische Spelen na de Eerste Wereldoorlog te mogen organiseren. Het Internationaal Olympisch Comité had enkele weken nadat de kanonnen tot zwijgen waren gebracht, besloten dat Antwerpen in augustus 1920 de olympische stad moest zijn. De Belgen voelden zich vereerd met het verzoek van IOC-voorzitter De Coubertin. Maar hoe moesten zij in nog geen twee jaar accommodaties bouwen die toereikend waren om atleten uit de hele wereld te ontvangen èen te laten sporten? Zo kort na de oorlog ondervond ook België de naweeën van de oorlog. De Belgen slaagden er niettemin uit de puinhopen een voor die tijd fraaie olympische stad te bouwen. Goede stadions, zoals het stadion dat jaren dienst zou doen als thuishaven van de de beroemde voetbalclub Beerschot, ruime sporthallen, een fraaie zwemhal en degelijk geoutilleerde arena's voor andere sporten. Antwerpse scholen werden tijdens de Spelen gebruikt als onderkomen voor de deelnemers. Acht jaar na de Spelen van Stockholm (Berlijn in 1916 werd afgelast) opende de Belgische koning Albert, met aan zijn zijde koningin Elizabeth, de twaalfde Olympische Spelen. Ondanks de korte voorbereiding werden de Spelen een redelijk succes. Ook voor de Belgen, dankzij onder meer de zilveren medaille van de Belgische turnploeg, met in haar midden Georges Cootmans.

Aflevering 45 in de serie over helden van deze eeuw.

    • Guus van Holland