Daan debatteert mee

Episode 7: waarin het Daan begint te duizelen op het M&M-debat der vaderlandse duiders, maar de Muur nog net een intellectuele uitweg blijkt te bieden.

Test één, test twee, test... Nu ja, koffie iedereen', galmde Walter Decheiver in zijn hoedanigheid van forumleider op gezaghebbende toon door zijn draadloze microfoon. Ik begreep dat mijn gelouterde collega de touwtjes onverminderd stevig in handen had, zoals gedurende dit gehele bezinningsweekeinde genoegzaam was gebleken. Ook op deze laatste avond, bij dit alomvattende M&M-debat der vaderlandse duiders, in de karaokebar van het Pers Media Concentratie Vakantiekamp zat hij met zijn vingers aan de knoppen.

De verwachtingen waren al diverse episodes hoog gespannen geweest. Dit moest, besefte ik, het intellectuele culminatiepunt worden van onze richtinggevende retraite. Hier moest de fuik worden gevlochten die redactie en directie zou verknopen, opdat de Machers van de marketingafdeling het glansblad waarvan ik nog maar zo kort geleden blijkbaar hoofdredacteur was geworden, moeiteloos in een win-winsituatie konden positioneren, journalistiek gesproken dan.

Dit definitieve debat was mijn idee geweest, maar gelukkig stonden we er niet alleen voor. Ze waren er immers weer allemaal, onze geestelijke gidsen in het almaar uitdijend universum, de plechtankers voor onze in de wassende wateren des onheils op drift geraakte beschaving, deze deftige debatingkeizers onder de Millennium Meesters. Ik herkende zonder moeite praatgrage prominenten als de chronisch chroniqueur Jan Jansen van Gobbel, de eeuwig veelbelovende Joost Konterman, de altijd innemende persprofessor Henri Bogarde, de professionele praalhans Pim Rijkaard, de onderschatte Oostblokdeskundige Anet Blochin, en talloos veel andere culturele godfathers van diverse pluimage wier namen mij zeker nog te binnen zouden schieten naarmate de drank sneller zou worden uitgeserveerd...

Nog rillerig van een doorwaakte nacht op het koude zeil onder het lichtknopje in de mannenslaapzaal (pas toen het getjilp der vogeltjes het aardedonker verdreef, had ik de weg terug naar mijn sponde kunnnen vinden) zocht ik mijn plekje bij de hoek van de prominententafel op het podium. `Schuif toch aan, Daan', klonk unisono uit de monden der prominenten. `Welkom in de mallemolen van het medialeven... Er gebeurt niets, hoor. Wij komen hier al jaren.'

Het zou, met dit deksels dure gezelschap, een duizelingwekkend debat worden, een tour d'horizon langs de staalkaart van spirituele spanningsbogen, een intellectuele bergetappe vol tuimelende tournures en heikele hoogstandjes, en dat allemaal bedoeld ten bate van het volgende M&M-nulnummer. Ik kon er nu al niet genoeg van krijgen: deftig debatteren, da's pas chique journalistiek. Mijmerend over mijn eervolle positie hier op de hoek van de prominententafel, terwijl mijn nieuwe vrienden beschaafd snaterend hun kostelijke kronieken over het kruien der continenten nog even snel aan elkaar voorlazen, liet ik mij meevoeren in mijn langzaam op stoom komende gedachtetrein die zich richting onverbiddelijke onsterfelijkheid spoedde, althans in wat er nog restte van dit millennium.

`Geachte Pers Media Concentratie Vakantiekamp Vrinden', orgelde forumleider Decheiver in de draadloze microfoon. `Hedenavond spreken wij prominenten voor u over het tantaliserende thema: En Hoe Moet Dat Straks Nu Verder Met De Journalistiek In Het Nieuwe Millennium (Als Wij Er Onverhoopt Niet Meer Zijn)? Hmmm, een fascinerende vraag voor ons toonaangevende opinion leaders. Daarom geef ik eerst het woord aan uw marketingdirecteur Ferdy Viscaal.'

Vanachter de tafel stond een magere man op. Hij zag er uit alsof hij zijn gehele leven slechts advertenties had gelezen, en dat was ook zo. `In het thans vigerende millennium', sprak hij op een toon die zijn desperate behoefte aan consumptie verried, `waren commercieel gewin en redactionele prietpraat gescheiden machtsblokken. Er was kortom iets mis met die relatie. U zult wel denken: wat heb ik daarmee te maken en wat kost me dat? Welnu, ik zeg u: wij marketingmachers hebben besloten dat in M&M, ons aller glansblad, die Muur is gevallen. Vanaf heden is er vrij reizen.'

`Hmmm, een fascinerende filosofie', vatte Decheiver dit inzicht bondig samen.

`Maar nu is het tijd voor de afrekening. Hier volgt het antwoord op de lezersquiz met als vraag: Wat was de beste eeuw (in maximaal 150 originele bewoordingen)? En het antwoord zal worden gegeven door onze Man voor het Nieuwe Millennium, de heer D. Schrijvers.'

`Meer porno', riep de eeuwig veelbelovende Joost Konterman ongeduldig.

`Nee, Joost, straks is het pas tijd voor cultuur', wees Walter hem terecht. `De beurt is nu aan onze hoofdredacteur. Daan?'

Even was het stil. Toen stond ik op om met knikkende knieën en te midden van al deze intrigerende intellectuelen de draadloze microfoon over te nemen, opdat ik eindelijk na zesentwintig jaar journalistieke pensioenopbouw mijn almaar uitgestelde tirade over de metaalmoeheid van ons millennium de zaal in kon slingeren. `Euhhhlieve mensen', stak ik met verve van wal.

Plotseling werd mijn tirade verscheurd door een schrille kreet. Het was de onderschatte Oostblokdeskundige Anet Blochin, die haar reputatie dat zij het wereldnieuws tussen de regels aan zag komen, probeerde recht te doen.

Ze greep naar haar hoofd, zwaaide haar notitieblokje met aantekeningen inzake de speech van Ferdy Viscaal door de lucht, rende rond de tafel met prominenten en schreeuwde: `De Muur! De Muur! Hier staat dat het Pers Media Concentratie Vakantiekamp vandaag De Muur opent! We mogen naar huis!'

Bezorgde en vaderlijke blikken werden haar deel. `Meer porno?' probeerde de eeuwig veelbelovende Joost Konterman de stemming er in te houden.

`Maar Anet', vroeg ik beduusd, `vind je het dan niet leuk hier, in dit reëel existerende journalistieke paradijs?' Maar het was al te laat, bleek. Joelend begaf de zaal zich op weg naar huis, terwijl ik duizelig achterbleef met de draadloze microfoon in mijn hand. `Test één, is daar nog iemand', galmde ik. Er kwam geen antwoord, maar uit de verte echode het omineus: `Reken jij even af, Daan?'

(wordt vervolgd)

    • Daan Schrijvers